+ เกิดมา ต้องตอบแทนคุณแผ่นดิน +

สวัสดีครับ

 

ก็เป็นไปตามสัญญาที่ผมเคยให้ไว้ครับ

มาแล้วครับ

 

 

 

{{- นิทรรศการภาพถ่ายลูกผู้ชายผู้กล้าหาญ -}}

{{- รับพระราชทานปริญญาบัตร -}}

 

 

                           เนื่องในพิธีนี้ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ กำหนดให้ผู้สำเร็จการศึกษา ปีการศึกษา 2548 จำนวน 5000 กว่าคน ซึ่งมีผมเป็นหนึ่งในนั้นด้วย  เข้าซ้อมการเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตร โดยกำหนดให้มีวันมีวันซ้อม 3 วัน ครับ

 

 

 

 

ไล่ดูตามภาพเลยดีกว่าเนอะครับพี่น้อง

 

++ ซ้อมย่อมครั้งที่ 1 17 พ.ย.49

                     เขาให้แยกไปซ้อมคณะใครคณะเผือกครับ ผมและเพื่อนที่จบคณะมนุษยศาสตร์ ก็เลยแยกไปว้อมที่ห้องประชุมที่ตึกคณะครับ ก๊เป็นการชี้แจงขั้นตอนการเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตร ทั้งจุดต่างๆ ก่อนที่จะเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรจาก สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ

                  ซึ่งมีทั้งหมดนับจากจุดที่ลุกมาจากเก้าอี้ ถึงจุดรับฯ 16 จุดด้วยกันครับ รวมถึงวิธีการรับพระราชทาน ซึ่งเรียกเป็นภาษาราชสำนักว่า "การเอางาน" ครับ คือการยกแขนยื่นมือไปข้างหน้าขนานกับพื้น แล้วกระดกข้อมือ 1 ครั้ง แล้ว เข้ารับปริญญาบัตรจากพระองค์ท่าน การถอยออก 45 องศา หลังจากรับฯ เสร็จ

              ซึ่งขั้นตอนต่างๆเหล่านี้ ส่วนตัวผมเองค่อนข้างคุ้นเคยบ้างแล้ว เนื่องจากผมสนใจเรื่องเหล่านี้อยู่ก่อนแล้ว บวกกับ ผมทำงานกับเจ้านายผม ซึ่งท่านเป็นผู้ถวายงานใกล้ชิดเบื้องพระยุคลบาท แล้วคุณพ่อผมได้รับโปรดเกล้าให้เป็นราชองครักษ์เวร ด้วย ผมเลยคุ้ยเคยดีอยู่แล้ว

            แต่การได้พบเพื่อนฝูงที่ไม่ได้เจอกัน ตลอด7-8 เดือน หลังจากเรียนจบตั้งแต่เดือนมีนา นี่ซิครับ สมความคิดถึงเลยละครับ เพื่อนผมดูดีขึ้นกันทุกคนเลย

              แล้วไม่ต้องห่วงครับ คนเคยเฮฮากันมา 4 ปี จากกันไป  ไม่เจอกัน 7-8 เดือน พอมาเจอกัน ก็นกกระจอก จ๊อก แจ๊ก สิครับ

 ใครเคยไปงานเลี้ยงรุ่นของพ่อแม่คงเข้าใจดี

 

 

ก็นั่งฟังโอวาทจากท่านคณบดี ฟังคำชี้แจงการฝึกซ้อมขั้นต้น แล้วจากนั้นก็สลายโต๋ ไปฝึกซ้อมกับอาจารย์ที่ภาควิชาตัวเองครับ

ผมมกับเพื่อนและพี่ที่มาจบพร้อมกัน 20 กว่าคน ก็พากันไปที่

ภาควิชาบรรณารรักษศาสตร์และสารสนเทศศาสตร์ ครับ

ซึ่งอยู่อีกตึกนึง ขึ้นมาที่ชั้น 3 ซึ่งเป็นสำนักงานภาค และมารวมตัวกันอยู่ที่ห้องประชุมภาค

 

มาถึงก็พบปะทัก

ทายกันตามประสาคนไม่ได้เจอกันมานานครับ

และก็ฟังคำชี้แจงจาก อ.พวงผกา ที่รับฝึกซ้อมให้กับบัณฑิตเอกบรรณฯมาหลายรุ่นจนชำนาญ

และพบกับ อาจารย์ธาดาศักดิ๋ครับ อ.พ่อของพวกเรา เพราะอาจารย์เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาประจำรุ่นของพวกเรา ตลอดสี่ปี

และก็เป็นธรรมดาของภาควิชาที่คนเรียนน้อย สาขาวิชาที่เรียนเป็นวิชาชีพเฉพาะ เราจึงคุ้ยเคยกับอาจารย์มาก อ.ก็อดที่จะถามถึงสารทุกข์ สุขดิบของแต่ละคนไม่ได้

ช่วงนี้ไม่ได้ถ่ายรูปไว้ครับกลำลังนั่งฟังชีวิตหลังเรียนจบของเพื่อนเพลิน

 

พอซ้อมกันจนไม่มีอะไรจะซ้อมแล้ว

 

 

เราก็เลยคว้าชุดครุยออกมาเตรียมถ่ายรูปกับที่ที่เราเคยเรียน กับอาจารย์ผู้ประสาทวิชาให้เรากันครับ

 

 

 

 

คราวนี้เป็นซีรี่ผมละนะครับ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

รูปนี้ถ่ายกันไม่ครบครับ กับ รองศาสตราจารย์ธาดาศักดิ์ วชิรปรีชาพงษ์ อ.ที่ปรึกษาประจำรุ่นพวกเราครับ ปีหน้า อ.จะเกษียณแล้ว  ผมยังไว้คิดว่าจะชวนเพื่อนมางานมุทิตาจิต อาจารย์กันให้ได้ครับ

 

 

 

กับ ร.ศ.สุพัฒน์ ส่องแสงจันทร์ อ.อาวุโสที่สุดของภาควิชา เมื่อปีที่แล้ว อ.เกษียณ แล้ว ม.พิจารณาต่ออายุราชการอีก 5ปี ตามระเบียบใหม่ของ สนง.กก.อุดมศึกษา

 

 

 

 

 

 

 

กับ ร.ศ.พวา พันธุ์เมฆา ยังจำด้ไหมครับ อ.เป็นแฟนพันธ์แท้หนังสือพิมพ์ไทย ตั้งแต่รายการแฟนพันธ์แท้เปิดปีแรก อ.ผู้มีอารมณ์ขันเฉพาะตัว กับ อ.บุญยืน จันทร์สว่าง อ.หน้านิ่งใจดี(มาก) ของพวกเรา

(แต่ผมลงเรียนกับ อ. ได้ Dog ครับ แงๆ)

 

 

 

 

 

 

กับ ผศ.นุชรี ตรีโลจน์วงศ์ (คุ้นๆไหม) อ.ใจดีมากของพวกเราอีกคน อ.มีความสนใจมากในเรื่องปรัชญาตะวันออกครับ อ.สอนวิชาวารสารและหนังสือพิมพ์ (แต่ผมไม่ได้ลงเรียนวิชานี้ครับ แฮ่ๆๆๆ)

 

 

 

 

 

 

 

 

นี่เลยครับ อ.พวงผกา คงอุทัยกุล อ.ผู้คอยดูแลพวกเราเกี่ยวกับการแต่งกายที่ถูกต้องเสมอๆอ.ผู้ซ้อมการรับพระราชทานปริญญาให้กับพวกเรา

 (นามสกุลคุ้นอีกไหมครับ แต่ผมอะคุ้นแน่ๆ เพราะท่านนามสกุลเดียวกับท่านสมุหราชองครักษ์)

 

 

 

 

อ.แววตา เตชาทวีวรรณ อ.สอนเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์กับสารสนเทศ

 

 

 

 

 

พี่ชุและพี่จอย จนท.ธุรการของภาควิชา ผู้สนับสนุนคนสำคัญของพวกเรา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มุมสมาร์ทไลบารี่ จัดทำขึ้นใหม่ตามนโยบายของ ท่านอธิการบดี ที่ต้องการให้สำนักหอสมุดกลองมีภาพลักษณ์ที่ทันสมัยมากขึ้น

(ตอนพวกผมอยู่ เขายังไม่ได้ทำครับ พอพวกผมจบ เขาก็เริ่มตกแต่งกัน เอ๊... ยังไงกัน 555 พวกเราดูโบราณกันใช่ไหม๊)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เป็นไงครับ เข้ากับบัณฑิตคุณวุฒื ศศ.บ.(บรรณารักษศาสตร์และสารสนเทศศาสตร์) อย่างผมไหมครับ ผมว่า ผมโค-ต-ร เท่ห์ เลยนะรูปนี้

(อ้วกๆๆๆๆๆ!!!!!!! )

 

 

 

 

 

 

ลงมาข้างล่างแล้ว

 

 

 

กับเพื่อนต่างคณะที่หน้าคณะตัวเอง (คนมันป๊อปครับ คนมันป๊อบ บางวันผมทักคนจนเมื่อยอะคิดดู...หลงตัวเองอีกแล้ว)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 เพื่อนสนิทผมครับ ใครๆในภาควิชาเขาก็เรียกผม 3 คนว่า

Boyband เอกบรรณฯ กันทั้งนั้นครับ

แป๊ะ จอมไซเบอร์ ผู้สงสัยไปทุกเรื่อง

ปิ๊ก หนุ่มแว่นตาหวาน ผู้ไม่เคยมีเรื่องกะใคร

ปอ ไอ้ระเบียบจัด นักแสดงความเห็น

มันมาสนิทกันได้ไงว่ะ

เข้ามาใหม่ๆ เขาเรียก 3P คู่แข่ง D2B

(หน้าตาอาจไม่เทียบกัน แต่ความมันเต็มเหนี่ยวครับ

555555

 

 

 

 

 

 

 

 

 

18 พ.ย.49 ซ้อมย่อยครั้งที่ 2 มศว องครักษ์ ::

 

                 วันรุ่งขึ้น พวกเรามาซ้อมย่อมครั้งที่ 2 กันที่ องครักษ์ ครับ พื้นที่รองของประสานมิตร (แต่ใหญ่กว่าพื้นที่หลัก) หลายๆคน มาค้างที่หอของ ม. ตั้งแต่เมื่อวาน บางคนมาตั้งแต่เช้าออกจากกรุงเทพฯกันตั้งแต่ตี 3

ส่วนผม บ้านผมอยู่หน้า โรงเรียนนายร้อย จปร. ห่างจาก มศว องครักษ์ 50 กิโล ผมก็จับรถจากกรุงเทพฯ มาบ้านตั้งกะเมื่อวานซิครับ

ตื่น 7 โมงเช้า ถึง ม. 7 ครึ่ง แฮ่ๆๆๆ (ไม่ค่อยลำบากกะเขาเลยสิเอ็ง..ปอ)

 

 

 

ตามตารางพวกเราตั้งไปรายงานตัวที่ตึกอาคารเรียนรวมซึ่งเขากำหนดให้เป็นตึกรายงานตัวตอน เก้าโมงครึ่ง ครับ เพื่อจะตั้งแถวเดินไปที่ยิมส์ 1 อาคารพิธี ตอน 10 โมงครึ่ง

(นัดแบบพลเรือน ก็ชิวๆ กันไปนิดหน่อยได้ครับ)

 

 

 

 

 

ในห้องรายงานตัวก่อนเดินแถวไป โรงยิมส์1 ที่พิธีครับ

จากซ้ายไปขวา : ผม, ไอ้แป๊ะ, กวง พี่ออย

และผู้ชายยืนผมสวยนั่นก็ กะนุ้ก เพื่อนผู้ช่วยให้ผมได้มาอยู่ที่ไดอิสครับ ขอบใจเพื่อนมากอีกครั้ง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ภายในโรงยิมส์ 1 บริเวณที่ประทับพระราชทานปริญญาบัตร เมื่อพวกผมเดินแถวกันมาถึงตอน 11 โมงกว่าๆ วันนี้ยังอนุญาตให้นำสิ่งของเข้ามาได้อยู่ครับ

เหนือที่ประทับมีผ้าม่านพระปรมาภิไธยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ซึ่งหมายถึงว่า สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ ทรงเสด็จพระราชดำเดินมาในการนี้ เป็นการเสด็จแทนพระองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

"พระมหากรุณาธิคุณ ล้นเกล้าล้นกระหม่อม"

 

 

 

 

 

 

 

บัณฑิตคณะมนุษย์ นั่งต่อจากพี่ ป.เอก ป.โท ประกาศฯ บ. ครับ  เนื่องจากคณะมนุษย์ตั้งมาเป็นคณะแรกของ ม.

(มีคนเห็นรูปนี้แล้วบอก "ไอ้ปอ เอ็งดูดีในแสงสีส้มว่ะ")

ดูนั่นครับ แสดงว่า แสงสีอื่นตูขี้เหร่ใช่มะ)

 

 

 

 

 

19, 24 พ.ย. 49 ซ้อมใหญ่ และพิธีรับพระราชทานปริญญาบัตร ::

 

 

วันที่ 19 พวกผมต้องมากันแต่เช้าทั้งที่รายงานตัว 9 โมงครึ่งครับ

เพราะองค์การนิสิตมันชวนรุ่นพี่มัน (ก็พวกผมนี่แหละ)

มาถ่ายรุปหมู่รายคณะครับ

แต่พอไปถึงปั๊บ แต่งครุยเสร็จปั๊ป ... น้องๆมันก็มาล้อมเลยเลยครับ

ป่าวครับ น้องเขาไม่ได้มาปล้น ..มาบูมแสดงความยินดี...

แล้วรุ่นพี่ต้องหยอดกระปุก  เป็นรางวัล+ บวกค่าแรงให้น้องมันไป

เจอเข้าหลายวง (ถ่ายรูปมาไม่หมด) กระเป๋าแบนครับ ขำๆ ครับ ขำๆ

 

ได้แต่ทำใจ    :  มันเป็นประเพณี  ฮ่าๆๆๆๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ฮ่าๆ กว่าจะได้ตังค์พี่ไม่ง่ายนักหรอกน้อง พี่โหดนะเว้ย!!!! แกล้งว้ากเล็กๆ(หน้าระรื่น)  ไปก่อน

"ไม่พร้อม!!! มีคนอู้!!!!! เอาใหม่!!!!!!"

 

 

 

 

 

 

 

 

 รวมตัวเตรียมไปถ่ายรูปหมู่ครับ

 

 

 

 

 

 

เตรียมถ่ายรูปหมู่ ผมได้นั่งแถวล่างครับ ไม่ใช่อะไรครับ ขามันเป๋ไง ปีนไปชั้นบนๆ ไม่ไหว

 

 

 

 

 

 

 

กับกองทัพไถตังค์ เฮ้ยไม่ใช่ บูมแสดงความยินดี ของน้องปี1 เอกบรรณฯ ครับ

และพี่บัณฑิต (จากซ้ายไปขวา มีมี่  กะนุ้ก กวง เน็ง และผม

 

 

 

 

 

 

  เก๋ดีนะครับป้ายเนี้ย

ผมเห็นผมชอบเลย ยืมพื่อนมาถ่าย ถ้าหาซื้อได้ก็จะซื้อนะเอ๊า

 

 

 

 

 

 

วันที่ 24 วันรับพระราชทานฯ กำลังจะเดินแถวไปเข้าพิธีครับ

 

 

 

 

ดอกไม้ขายรายทางเต็มไปหมด น้องๆเข้าใจหาตังค์กันเนอะ

 

 

 

 

เป็นไฮไลด์อย่างหนึงครับ รายทางที่บัณฑิตเดินแถวไปอาคารพิธี จะมีญาติบัณฑิตมายืนเต็มไปหมดครับ ชวนภาคภูมิใจมิหยอก ใครถูกเรียกบ่อยๆแสดงว่าป๊อบ

ผมก็ถูกเรียกอยู่หลายเสียงอยู่นะครับ พูดเป็นเล่นไป อิอิ

 

 

 

 

 

 

 

 

หน้าอาคารกีฬา 1 อาคารพิธี

 

 

 

 

 

 

 

  กับยาย ก็แม่ของแม่นั่นแหละ ผู้ดูแลผมกับน้องอยู่บ่อยๆ เวลาพ่อแม่ต้องไปราชการหลายวันยายผมทำกับข้าวอร่ยมากเลยละ

"ยาย หลานคนโตที่ยายเป็นห่วงเพราะหนูไม่สมประกอบ

ทำให้ยายได้แล้วนะ"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

รูปกับครอบครัว ทีแรกผมก็กะจะเอามาลงเป็นรูปๆเหมือนกันครับ แต่พอกลับมาที่บ้าน เห็น นักเรียนเตรียมทหารป่าน น้องชายคนเดียวของผมทำรูปนี้ไว้เป็น wallpaper ในคอมที่บ้าน ผมก็ตัดสอนใจใช้รูปนี้แทนรูปกับครอบครัวทั้งหมด

เพราะ ภาพนี้ภาพเดียว ก็เเทนทุกอย่างในครอบครัวเราทั้งหมดแล้ว

 

ป่านเขาทำอะไรเซอร์ไพส์อย่างงี้เสมอ

อย่างทันทีที่รู้แน่ชัดว่าผมรับพระราชทานปริญญาบัตรวันไหน

เขาเตรียมทำหนังสือขอแต่งเครื่องแบบชุดพิเศษ ของนักเรียนเตรียมทหาร และลามาร่วมงานผมในวันนี้

 

ขอบใจมากนะป่าน กับของขวัญที่มีค่าที่สุดที่นายทำให้พี่ ชิ้นนี้ นายทำให้พี่ภูมิใจเสมอๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

ถึงแม้จะเป็นแค่จุดเริ่มต้นของความสำเร็จ แต่กับครอบครัวผม  ที่ว่ากันตามหลักวิชาประชากรแล้ว ถือว่าเป็นครอบครัวเดี่ยว คือ พ่อกับแม่ออกเรือนมาร่วมกันสร้างครอบครัวของตัวเอง เรามีกันอยู่เพียง 4 คน คนพ่อ แม่ ผมและ น้อง ไม่ได้เป็นครอบครัวขยายที่อยู่ร่วมกับปู่ ย่า ตา ยาย แบบคนสมัยก่อน

 

ผมถือว่า ปรืญญาใบนี้ ผมมอบให้พ่อกับแม่ ที่ทำให้ผมซึ่งสุขภาพลูกผีลูกคน มาถึงวันนี้ได้ อย่างคนปกติอื่นๆเขา

วันนี้ลูกชายคนโตของพ่อแม่ ได้รับความไว้วางใจจากผู้ใหญ่ในแผ่นดิน ให้ทำงานทันทีหลังจากสอบตัวสุดท้ายเสร็จ

 

ลูกชายคนโตของพ่อแม่ เป็น สุภาพบุรุษ ของทุกคน

 

 

ก็เพราะสิ่งต่างๆที่พ่อแม่สั่งสอนมาตลอด 23 ปีที่ผ่านมา

 

 

 

 

 

ขอขอบคุณทุกคน ที่แสดงความยินดีกับผมในโอกาสนี้ และและมาเยี่ยมไดอารี่ผมด้วยครับ

 

 

 

 

 

 

ยังไม่จบนะครับ ยังมีเหตุการณ์ที่ผมประทับใจมากที่สุดเมื่อเข้าไปในพิธีแล้ว

และอยากจะบันทึกความทรงจำนั้นไว้

 

(((( ที่นี่ เร็วๆนี้  )))

 

 

---------------------------------------- ปอ ผู้ชายแถวหลัง
ยินดีด้วยค่ะ^^
004285
11 ธ.ค. 2549 เวลา 01:36 น.
ยินดีด้วยค่ะ ตอนแรกเข้ามานึกว่าเป็นไดฯ ของพี่ทหารหาญซะอีก ^-^
004100
11 ธ.ค. 2549 เวลา 01:51 น.
ซึ้งงงงง

ยินดีด้วยอีกรอบนะ
รูปเยอะดี จุใจ ชอบๆๆ

แล้วเจอกันนะ
คิดถึงเพื่อนๆทุกคนนะ
001530
11 ธ.ค. 2549 เวลา 12:55 น.
ตามมาอ่านไดแล้ว ^o^
ดีใจที่ได้จบพร้อมกัน
. . . .
welcome to diaryis ด้วย
คนให้เนี่ย ทั้งใจดี
และน่ารักจิง ๆ เลยนะ อิอิ
. . . .
ชอบ bg จัง ลายทหาร ^^

ปล. รับปริญญา 4673 คนนะ
ไม่ถึง 5000 (555+)
000329
11 ธ.ค. 2549 เวลา 15:09 น.
อิอิ แอบมาดูรุปหล่อๆของพี่ชายจ้า

ยินดีอีกครั้งนะจ้าพี่ชาย

น้องพี่ปอเปนน้องที่น่ารักมากเลยค่ะที่ทำให้พี่ชายภูมิใจได้มากมาย


คิดถึงๆจ้า
แก้ม
11 ธ.ค. 2549 เวลา 17:47 น.
เอ๊ะ bg นี้คุ้นๆนะเนี่ย ... 555

ยินดีด้วยอีกครั้ง(ที่เท่าไหร่แล้วเนี่ย)ด้วยนะจ๊ะ รูปถ่ายที่ถ่ายเสียไป เราแนะนำให้ปอเรียนโทอีกใบ เปลี่ยนสถานที่ด้วยก็ได้ จะได้มีthemeใหม่ๆไง อิๆ

แอบฟ้องเพื่อนๆในไดว่าปอฝืดสุดๆ ตอนน้องบูมเนี่ย น่ากลัวมากเลย เราเห็นแล้วยังตกใจ "ทำไมปอฝืดจังฟระ"

ป.ล.เห็นรูปสุดท้ายแล้วแอบดีใจกะปอที่ไม่ได้เรียนจปร. ทำไมน่ะเหรอ... ดูสีผิวปอกะน้องป่านสิ 555 แซวเล่นนะจ๊ะ ..
001040
+ Natty +
11 ธ.ค. 2549 เวลา 18:00 น.
ยินดีด้วยคับพี่ปอ
000803
11 ธ.ค. 2549 เวลา 20:44 น.
ยินดีอีกรอบนะคะ^^

เอ้อ เมมเบอร์พี่ไว้รึยังล่ะ ฮ่าๆ


พอดีวันนั้นวุ่นๆ
มัวแต่ไปดูเค้าจัดบูท เฝ้าบูทที่งานพืชสวนโลก
และส่งเสด็จเจ้าชายจิกมีฯ ด้วย
เลยไม่ได้โทรไปหานะ

กว่าจะส่ง sms ไปก็ค่ำมากแล้ว

ไม่ได้ลืมนะจ๊ะ
พี่เก๋ง
12 ธ.ค. 2549 เวลา 00:09 น.
ยินดีด้วยนะคะพี่ปอ :)


ปล.
นี่ไก่เองนะคะพี่ จำได้รึเปล่า :)
ขออนุญาต add ไดอารี่พี่ไว้นะคะ
003811
12 ธ.ค. 2549 เวลา 10:31 น.
ว้าว ๆ เรามาเยี่ยมแหละปอ

ได้ดูรูป ดีจัง รูปสวย ๆ

อิอิ แล้วว่าง ๆ จะมาเยี่ยมใหม่นะ ^^
meMie~*
12 ธ.ค. 2549 เวลา 10:59 น.
ขออนุญาติ add นะค๊า อ่านมาตั้งแต่เย็นตาโฟละแต่ไม่เคยเม้นซะที เพื่อนนุ่นก็ไปรับปริญญาที่มศว องครักษ์มานุ่นก็ตามไปถ่ายรูป ร้อนมากมายแฮ่ะๆ แต่เพื่อนนุ่นจบรัฐศาสตร์
อ่าอีกอย่าง ต้องขอบคุณคุณพ่อปอมากๆๆๆๆเลย
ที่ช่วงกีฬาเหล่า เอาไวตามิ้ล เอาขนม พิซ๋า ต่างๆนาๆมาให้ทีมบาสจปร
แถมพาทีมบาส จปร ไปเลี้ยง โออิชิ อีกต่างหาก นุ่นอิ่มแปล้เลย
000623
12 ธ.ค. 2549 เวลา 14:00 น.
นุ่นได้ยินหลายคนนะ พูดกันว่า คุณพ่อของปอ ท่านดีมาก เอาใจใส่ดูแล นนร
ทั้งที่ ตำแหน่งของท่านตรงนั้นท่านไม่ต้องลงมาก็ได้ แต่ท่านเอาของฝากมาให้ถึงที่ พร้อมกับมานั่งดูซ้อม วันนั้นนุ่นยังยกมือไหว้ขอบคุณคุณพ่อปออยุ๋เลย แต่คุณพ่อปอจำไม่ได้หรอก เพราะตั้งแต่ซ้อมก่อนแข่งกีฬาเหล่าแน่ะ

หลายๆคนเสียดายที่ท่านย้ายไป
เพราะไม่มีใครทำอย่างท่าน ลงมาสัมผัสกับ นนร แบบลูกหลาน

^_________________^

ป.ล. อ่านไประวังยิ้มแบบหุบไม่ลง ฮ่าๆๆ
000623
12 ธ.ค. 2549 เวลา 16:58 น.
เมื่อวาน รอง ผบที่ รร จปร เอาไวตามิลล์มาให้ 2 ลัง

พิซซ่า แฮมเบอร์เก้อร์เปรมเลยยยยยยย

วันนี้ลงรถ รู้สึกมี รถของ จปร อยู๋เอา โมชิมาให้ 2 ลัง

ขนมปี๊บอีกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

http://endo.diaryis.com/?20060710
+++++++++++++++++++++++++++++
พรุ่งนี้เลย เตรียมตัวววววววไปกินโออิชิ คิคิ

ท่านรอง ผบ.จปร.เลี้ยง ทีมบาส+ญาติ ฮ่าๆเปรมล่ะ ลาภปาก

ต้องขอบคุณท่านรองผบ.จผร. มากๆเลย

ที่จะเลี้ยงตั้ง 43 ชีวิต รวมทั้งญาติๆทีมบาสด้วย
http://endo.diaryis.com/?20060717


^
^
^

นี่คือข้อความที่นุ่นอัพถึงคุณพ่อของปอในไดอารี่นุ่นจ้า
000623
12 ธ.ค. 2549 เวลา 17:16 น.
เจ้านู๋waiwai
ข้างบนน่ะ อัพไดหรือยังคะ ฮ่าๆ

แวะมาบอกเจ้าของไดว่าคิดถึง นะคะ
อิหนูจิ๊กซอว์
12 ธ.ค. 2549 เวลา 22:48 น.
ง่า...ไม่รู้จะเม้นท์ไดไหนเลย ฮ่าๆ..
พี่ปอถ่ายรูปไม่ค่อยยิ้มเห็นฟันเลยอะ
กลัวไม่หล่อหรอพี่ชาย อิอิ..
ดี้ก็ดูดีในแสงสีส้ม โดยเฉพาะแสงสลัวๆเหมือนกัน เลยชอบไปถ่ายรูปในเชสเตอร์กริลล์ มันแสงสวย หุหุ

อาจารย์พี่ปอดูใจดีทุกคนเลยเนอะ..
แต่แก็งค์ 3p เนี่ย
พี่ปอทำไมดูดพลังจากเพื่อนมาหมดหรอ
ดูตัวเพื่อนจิ เล็กกระจิ๊ดเดียว...
สงสัยแย่งเพื่อนกินแหงๆ...

งานดูขลังดีนะคะ
น้องๆมาบูมน่าสนุกดีอะ..

แม่พี่ปอใส่เหลืองทั้งชุดเลยนะ...
สวยเชียว...
คุณพ่อก็แอบไทค์เหลืองน๊า....

น่าภูมิใจจริงๆ ดีใจด้วยค่า...

ป.ล. ชอบครุยมากเลย..
นุ้งดี้
13 ธ.ค. 2549 เวลา 00:46 น.
พี่ต้องขอโทษน้องเทคคนนี้ด้วยนะครับ ที่ไม่ได้ไปแสดงความยินดีในวันงาน หวังว่าวันนี้คงยังไม่สายไปนะที่จะบอกว่า Congratulations !!! ครับผม

เก่งสุด น้องเทคเรา
P'BeeR
13 ธ.ค. 2549 เวลา 16:16 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic