+ เกิดมา ต้องตอบแทนคุณแผ่นดิน +

 

 

 

 

 

 

 

 

สวัสดีครับ

 

 

 

 

วันเสาร์อาทิตย์นี้ ผมกลับมาบ้านที่นครนายกครับ

พอตื่นมา 11 โมงเช้าวันเสาร์ ( คุณอ่านไม่ผิดหรอกครับ ผมตื่น 11โมง ) ก็ได้รับมอบหมายภารกิจ ( โห พูดซะ ) เรียกว่าชักชวนซะมากกว่า ให้ติดตามพ่อกับแม่ไปงานแต่งงานของลูกสาวเพื่อนของพ่อคนหนึ่งครับ

คือ รู้คร่าวๆมาก่อนแล้วละครับ ทีแรกนึกว่า พ่อกะแม่จะไม่ชวน เพราะเป็นงานผู้หลักผู้ใหญ่ไปเยอะ แต่พอชวนผมก็เลยคิดว่าจะต้องไปเพราะคุณลุงคุณป้าเจ้าภาพเป็นผู้ใหญ่ใจดีที่ให้ความเอ็นดูผมเป็นพิเศษ ถึงขนาดให้นามบัตรแล้วแนบเบอร์มือถือส่วนตัวให้ผมไว้ติดต่อโดยไม่ต้องผ่านเลขาฯอย่างผู้ใหญ่ทั่วไป

พอดีครอบครัวเขานับถือคริสต์ครับ งานแต่งเลยจัดที่ โบสถ์สืบสัมพันธวงศ์ งานผู้ใหญ่มาเยอะ ผมเลยต้องเตรียมสูท โบสถ์ในซอยประมวญแถวๆสถานทุตพม่า

ทีแรกผมเห็นแผนที่ในการ์ดก็คุ้นๆว่า เอ๊... ใกล้ๆร้านที่ผมไปงานเลี้ยงรับปริญญาของเพื่อนแท้ของผม เมื่ออาทิตย์ทีแล้วนี่หน๊า..ก็เลยบอกพ่อว่า ผมเคยไปแถวนั้น พ่อเลยบอก งั้น..ใกล้ๆช่วยดูทางด้วยละกัน

 

 

 

 

ไปคราวนี้ต้องของแรง พี่ทร พลขับเก่าของพ่อให้มาช่วยขับรถให้ครับ เพราะพ่อรู้ว่าแถวๆนั้นจะเป็นที่จอแจ ต้องใช้วิธีโฉบส่ง แล้วให้พี่ทร ไปหาที่จอดทีหลัง เสร็จงานแล้วก็โฉบมารับ จะได้ไม่ทำให้รถคันอื่นเขาติด แล้วก็จะกลับมาร่วมงานที่โรงเรียนเตรียมทหารทันที

(ไม่ได้ใช้คนของราชการนอกเวลาราชการนะครับ เพราะรถก็รถเราเอง น้ำมันเราก็ออกเอง ขอแต่แรงขับรถจากพี่เขาเท่านั้น และเป็นการขอความช่วยเหลือและให้ความช่วยเหลือแบบถ้อยทีถ้อยอาศัยซึ่งเป็นวัฒนธรรมทีดีของคนไทยกันซะมากกว่า ซึ่งต้องขอบคุณน้ำใจของพี่ทรไว้ ณ ทีนี้ด้วย

กรณี ฮ ทอ. ที่เป็นข่าวนั่นก็เหมือนกัน ก็ไหนๆเมื่อต้องตีลำเปล่าขึ้นไปบนภูอยู่แล้ว มีประชาชนขอติดขึ้นขึ้นไป ฮ. น้ำมัน ฮ ก็มาจากภาษีของประชาชน ถ้าไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายอะไร ในฐานะข้าราชการก็ต้องบริการประชาชนใช่ไหมครับ    ก็เหมือนเวลาสาธารณสุขเขาจะไปส่งเวชภัณฑ์ในหมู่บ้าน ถ้าประชาชนขออาศัยรถเข้าไปในหมู่บ้าน ด้วยน้ำใจก็ควรจะให้เขาไปด้วยถูกไหมครับ น้ำใจทีมีต่อกันมีค่ามากกว่าระเบียบในกระดาษมากมาย โปรดเข้าใจด้วยเถอะครับ ท่านสื่อมวลชน)

 

 

 

 

 

ปกติถ้าพี่ทรมาขับรถให้ ผมจะนั่งหน้าคู่กับคนขับเพราะผมตัวยาวที่สุดในบ้าน แล้วพ่อกับแม่ก็จะนั่งหลัง  แต่สำหรับงานนี้พ่อจะนั่งข้างหน้านี้ เพื่อคอยดูทางให้พี่ทร ผมเลยได้แอบเห็นพี่ทร ล๊ก ครับ ล๊กเห็นๆ อิอิ

พอถึงงาน ผมก็เดินตามหลังพ่อกับแม่แบบห่างๆระหว่างที่พ่อแม่เซนต์สมุดอวยพรรับของชำร่วย ทักทายคุณลุงคุณป้าเจ้าภาพซักพักแล้วก็พ่อกะแม่เดินเข้าไปในโบสถ์แล้ว และผมกำลังจะเดินจามเข้าไป 

ระหว่างนั้นก้มีพี่ผู้หญิงคนนึงครับคาดว่าจะเป็นเพื่อนเจ้าสาว มาสะกิดแขนผมอย่างสุภาพ แล้วก็บอกเชิญทางนี้ค่ะ ผมก็กำลังจะชี้มือว่ามากะพ่อกะแม่เข้าไปแล้ว ก็ไม่ทัน ปากหนักเดินตามเขามาซะงั้นอะครับ

เดินตามพี่แกมาซัก5ก้าวได้ (แค่เนี้ย!!)  แล้วพี่แกก็บอก ทส.เชิญนั่งทางนี้ค่ะ เท่านั้นแหละ ผมเลยตกใจยิ้มแหยๆ บอกแกไปว่า ผมไม่ใช่ ทส.ครับผมมากะพ่อแม่ครับ   (นายทหารคนสนิท หรือเลขานุการ นั่นแหละ)  แกก็ตกใจขอโทษขอโพยใหญ่

ผมก็อดแซวพี่แกต่อไม่ได้ว่า แหมพี่ ผมขาไม่ดี จะเป็นทหารได้ไง แกก็บอก ไม่รู้ซิเห็นท่าทางให้ แล้วเห็นยืนห่างๆ นิ่งๆ เกร็งๆ  และขาเนี้ยอาจจะมาเป็นทีหลังก็ได้  ผมก็สงสัยว่า เอ๊...ดูท่าทางแกจะรู้ระบบ ถามดูถึงได้รู้ว่าแฟนแกเป็นนายทหาร มีแผนจะแต่งงานปีหน้า   แต่ผมดูแกจะเป็นประเภท แม่บ้านจ๋า เกินไปหน่อย   ( บางครั้งผมมักจะเรียก "แม่บ้านทบ. ยุค พ.ศ.2499" 555 )   ซึ่งผมไม่ค่อยจะถูกชะตานักมาแต่ไหนแต่ไร   ก็เลยเลี่ยงๆออกมา

เหลือน้อยเกือบจะตกรุ่นไปแล้วนะครับแม่บ้านยุค 2499 เนี้ย

แฟนทหารที่เขาดีๆยังมีอีกเยอะ

 

 

 

แล้วก็เข้ามานั่งพ่อกะแม่ งานเริ่มตอนบ่าย 3 เสร็จตอน 4 โมงกว่าๆ

เคสนี้นี่คิดได้สองแง่นะเนี้ย 1.เลือดทหารมันซึบเข้าสายเลือดโดยไม่รุ้ตัว กับ  2.ผมไม่มีราศี ไม่น่าชื่อถือกับคนทั่วไปจว่าเป็นลูกพ่อกะแม่ ? 555

คุณว่าเป็นข้อไหน ? สงสัยจะเป็นข้อสองนะเนี้ย ฮือๆๆๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แล้วเราก็รึบบึ่งกลับนครนายก มาร่วมงานเกียรติยศจักรดาว (งานวันสถาปนาโรงเรียนเตรียมทหาร) ที่โรงเรียนเตรียมทหารครับ ปีนี้ พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ นรม. (ตท.1) สุภาพบุรุษทหารแท้ของผม มาเป็นประธาน และมี พ.ต.วันชนะ สวัสดี (ตท.34)  ผู้รับบท "พระนเรศวร" และ พ.ท.วินธัย สุวารี (ตท.30)  ผู้รับบท "พระเอกาทศรถ" ในภาพยนตร์ประวัติศาสตร์ไตรภาค "ตำนานสมก็จพระนเรศวรมหาราช เป็นพิธกรในงานคืนนั้น

 

 

 

 

รุ่นน้องรับบทเป็นองค์พี่ รุ่นพี่รับบทเป็นองค์น้อง !!  อู๊ๆๆ งง 

 

 

("จักรดาว"เป็นชื่อเล่นของโรงเรียนเตรียมทหาร มาจากตราสัญลักษณ์ของโรงเรียนที่มีรูปดาวรองรับด้วยจักร มีคบเพลิงช่อชัยพฤกษณ์ประกอบครับ)

 

ตราสัญลักษณ์โรงเรียนเตรียมทหาร

 

 

 

พี่ทร ทำเวลาได้ดีมากครับ มาถึง รร.ตท.  6 โมงกว่าๆ พ่อเตรียมเครื่องแบบมาในรถแล้วมาเปลี่ยนก่อนเข้างาน เพราะในบัตรเชิญกำหนดให้ศิษย์เก่า แต่งเครื่องแบบคอพับแขนยาว ส่วนพลเรือนแต่งสากลนิยม ตอนนั้นผมก็ถอดเสื้อนอกออกแล้วครับ คิดว่าคงไม่เป้นไรมั้ง เรายังหนุ่มอยู่555 ไม่ต้องถึงขนาดสูทก็ได้

 

แต่ตอนนี้ผมชวนให้พ่อมานั่งหลังคู่กะแม่เหมือนเดิม น่าจะเหมาะสมกว่าเวลาโฉบส่งหน้างาน พ่อเลยแซว อ้าว ปอ ไม่ใส่เสื้อนอกล่ะ เขาให้ใส่สูทไม่ใช่รึ ผมก็เลยคว้าเสื้อนอกกลับมาใส่ และก็กับมานั่งเบาะคู่หน้ากะพี่ทร อย่างที่เคย

 

พอไปถึงที่งาน ผมเลยถึงบางอ้อเลยครับ ว่าทำไมเจ๊เพื่อนเจ้าสาวแกถึงเข้าใจผิด เพราะว่า งานนี้ผู้หลักผู้ใหญ่มาเยอะ ตั้งแต่ นรม. รมว.กห. ผบ.เหล่าทัพ-ตร. ผุ้บริหารหน่วยงานในกระทรวงอื่นๆ และศาล   ทีมอารักขาจึงมีหลายทีม (แต่ส่วนใหญ่จะมาจาก ศรภ.บก.สูงสุด)   เพื่อให้เหมือนกัน เขาก็เลยใส่สูทสีกรมท่าเหมือนผม เหน็บแฮนด์ฟรี ว.ที่หู ผมก็ อ๋อ เจ๊แกมีเซนส์มาจากแบบนี้นี่เอง

แล้วทีมอารักขาบางคนยังมาพยักหน้ากะผมอีกแหน่ะ เหมือนส่งสัญญาณอะไรซักอย่าง  ดีนะ ผทไม่มี ว. เหน็บหู ไม่งั้นคงต่อสัญญาณคุยกะเฮียๆทั้งหลาย แล้วก็จะถูกจับยัดตะราง ข้อหา เลียนแบบ ไปตามระเบียบโดยละม่อม 555

 

 

 

 

ปกติแล้วงานเกรียรติยศจักรดาวนี่ พ่อผมมักจะไปคนเดียว หรือบางปีถ้าติดงานก้จะไม่ค่อยได้ไป ( เพราะก่อนหน้านี้ยังอยู่ตำแหน่งหลักอยู่) แต่ปีนี้พิเศษหน่อยตรงที่ นายป่านสอบเข้าเรียนที่นั่นได้ และอาทิตย์ก่อนวันงาน ช่วงที่นายป่านเข้าไดปล่อยพักบ้าน เขาชวนไป ฟังน้ำเสียงเหมือนเขาอยากให้ไปดูเขาร้องเพลงประสานเสียงบนเวที ประมาณ 3 ชุด เราก็เลยชวนกันไปทั้งบ้านเลยครับในปีนี้

 

 

 

 

 

เห็นน้องชายตัวเองอยู่บนเวที มีไฟส่องหน้าอย่างงี้ก็เป็นภาพที่แปลกใหม่ ชวนขำๆ ดีเหมือนกัน

 

!!! แต่ที่สำคัญคือ แม่ผมครับแม่ผ๊ม เอาอีกแล้ววว ตั้งอกตั้งใจอย่างดีว่าจะเตรียมกล้องไปถ่ายรูปลูกชายคนเล็กเสียอย่างดิบดี พอถึงวันจริงดันลืมเอากล้องไป

 

งานนี้เลยตั้งอาศัยกล้องของคุณลุงเพื่อนรุ่นเดียวกับพ่อ ช่วยถ่ายให้ พอป่านเขาว่างจากคิวแสดงก็มาถ่ายรูปที่โต๊ะ

งานนี้ผมเห็นนายป่านเสือยิ้มยาก น้องชายของผม ยิ้มน้อยๆด้วยนะ (ยิ้มน้อยๆจริง ถ้าไม่สังเกตจริงๆละก็แทบไม่เห็น) เขาเป็นเสือยิ้มยากมาตั้งแต่เด็กๆแล้วล่ะครับ ตั้งแต่ก่อนเข้าเตรียมแล้ว

 

ส่วนผมน่ะหรือครับ แฮ่ๆ ไม่เท่าไหร่ครับแต่ตอนเพื่อนพ่อผมแอบแซวพ่อ

" เป็นไงมรึง ลูกชายอยุ่บนเวทีโน่นนนน ???

พ่อผมตอบ   ฮ่าๆๆ โอ้ย กรูน่ะไม่เท่าไหร่หร๊อก โน่นๆ แม่กับเจ้าพี่ชายโน่น หน้าบานเป็นกระด้งเลยมรึ๊ง ???

 

 

แหมก็มันเพิ่งเคยเห็นน้องชายในบทบาทอย่างงี้นี่หว่า เนอะๆ อิอิ

 

 

 

เดี่ยวคุณลุงเพื่อนพ่อส่งรูปมาเมื่อไหร่จะเอามาให้ดูกันละกันนะครับแต่คราวนี้ ดูรูปผมในวันนั้นไปก่อนล่ะกัน  (หลังจากกลับมาบ้านคืนนั้น ไหนๆก็ใส่สูทแล้ว เลยขอขอให่พ่อถ่ายให้ครับ กะจะเอาไปทำรูปติดบัตร)

 

 

 

 

 

 

 ดูจากรูปแล้ว คุณว่าผมเหมือน ทส. หรือทีมอารักขา

หรือครับ ผมเองยังไม่ค่อนแน่ใจเลย

 

 

 

 

 

 


{+-ลูกผู้ชายผู้กล้าหาญ -+}

---------------------------------------- ปอ ผู้ชายแถวหลัง
เหอๆ มาดให้เป็นทหารมั้งคะ คิคิ
จะว่าไปก็เหมือน ฮ่าๆ ล้อเล่นนนนน
เขาก็อาจจะเข้าใจผิด แต่งตัวคล้ายๆกัน
- -" อืมมม..
002377
29 ม.ค. 2550 เวลา 00:38 น.
เหมือนนะ เหมือนมากๆ เลยล่ะ

ว่าแต่เหมือนเคยเห็นที่ไหนเลย

เหมือนรุ่นพี่ที่นารี หะๆ
004195
29 ม.ค. 2550 เวลา 00:41 น.
เหมือนๆ แต่ไทด์ไม่เด่นขนาดนี้

^^

000733
29 ม.ค. 2550 เวลา 00:56 น.
สงสัยลักษณะทหารเข้าทีล่ะจ้า เค้าถึงได้ทักเอาแบบนั้น

ปออย่าลืมเอารูปน้องป่านมาลงนะ อยากเห็นๆ อยากรู้ว่า หล่อขึ้นมั้ยหลังจากเรียนมาหลายเดือนแล้ว

ป.ล.แนทเองก็เบื่อพวกแม่บ้านจ๋าเหมือนกัน อิๆ
001040
29 ม.ค. 2550 เวลา 10:01 น.
อ่านแล้วตาลายเลยค่ะ555

แวะมาเยี่ยมกลับจ้า
001737
O
29 ม.ค. 2550 เวลา 10:55 น.
หวาดดีคับ พีปอ ยังพิมพ์รายงานไม่เสร็จเลย ผมอย่างหรกเลยคับ มาทักทายตอนบ่ายคับพี่
+++พิมพ์ๆๆๆๆ
น้องมือเบส+
003719
29 ม.ค. 2550 เวลา 13:05 น.
หน้าตา ทรงผม บุคลิก..

ทหารคร่ะ..

อิ อิ..

ว่าแต่ แม่บ้าน 2499 นี้เป็นไฉน... ยุคสุดท้ายของจอมพล ป. ก่อนจอมพลสฤษดิ์เรยนี่
000055
29 ม.ค. 2550 เวลา 15:54 น.
เอ่อ . . . คือ . . . .

ก็เหมือน ทส. จริง ๆ แหล่ะค่ะ !!

แห่ะ ๆ ^^"


000649
29 ม.ค. 2550 เวลา 16:50 น.
หล่อเชียวพี่ปอ
002550
29 ม.ค. 2550 เวลา 17:05 น.
อืมมมมม...
002737
29 ม.ค. 2550 เวลา 18:35 น.
อัพๆ +

จิจ๊า
004195
29 ม.ค. 2550 เวลา 21:49 น.
เท่ห์อย่างนี้นี่เองเค้าถึงทักผิด
^_^
(แอบปลื้ม กี๊ดๆๆ)
003007
29 ม.ค. 2550 เวลา 22:26 น.
พี่ปอแอบหล่อนะนี่
001193
30 ม.ค. 2550 เวลา 00:18 น.
เออ คืออ.....เหมือนมากคะ พี่ปอ
ยิ่งตัวจริง ยิ่งเหมือนนนน
003811
30 ม.ค. 2550 เวลา 11:19 น.
ปออ่ะ
ถ่ายรูปไม่เคยยิ้มเลย อยากเห็นรูปปอยิ้มกว้างๆมั่งอ่ะ
001202
30 ม.ค. 2550 เวลา 13:54 น.
พี่ปอ เทห์ จังเลยฮับ

อิอิอิ

ราศีจับหน้าดูเลย

เท่ห์ฮับ

30 ม.ค. 2550 เวลา 14:26 น.
เป็นคนที่อัพไดอารี่ได้ยาวมากกกกกกกก
เห็นทุกครั้งที่อัพ อ่านตาเหลือกเลย (แต่ก็อ่าน) ^^
เพราะมันก็ได้อารมณ์ดีคะ

แล้ว องค์พี่นี่ ตัวจริงหล่อปะ คิคิ
003983
30 ม.ค. 2550 เวลา 20:39 น.
แอบมาเยี่ยม

หนุ่มบอดี้การ์ด
004195
31 ม.ค. 2550 เวลา 01:42 น.
ขอบคุณคับ พี่ปอ สำหรับกะลังใจ ใช่คับลูกผู้ชายอย่างเรา ต้องทำเพื่อคนที่เรารัก และเค้ารักเรา หน้าที่คับหน้าที่ที่สุภาพบุรุษพึงเป็น
ขอบคุณสำหรับกะลังใจจริงๆคับ ผมพึ่งสอบเสร็จคับ ยังเหลืออีก 2วัน และผมจาไปฝึกงานที่กระทรวงสาสุขแล้วคับ ไปทำที่ กรมควบคุมโรค เป็นผู้ช่วยนิติกรคับ เห็นบอกว่าเป็นงานไปตรวจจับ เหล้าเถื่อน บุหรี่เถื่อนอารายปามานเนี้ย ....มีแต่คนบอกว่าผมเหมาะกะงานนี้
พี่ว่าผมเหมาะรึเป่า?คับ
...อิๆๆ เจอกันคับพี่ปอ
+น้องมือเบส+
003719
31 ม.ค. 2550 เวลา 15:36 น.
ไปหลายงานในวันเดียวไม่เหนื่อยแย่เหรอค่ะ

แต่นะอีกงานไปดูน้องตัวเองนี่ท่าทางมันคงไม่เหนื่อย

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
004441
1 ก.พ. 2550 เวลา 03:50 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic