+ เกิดมา ต้องตอบแทนคุณแผ่นดิน +

BIG SURPRISE พรุ่งนี้แล้วซินะ

 

 

 

 

 

 

 

 

สวัสดีครับ

 

 

 

เมื่อวานนี้ ไปเรียน AUA เกือบไม่ทันเนื่องจากกะเวลาผิดครับ  คือหลังจากอัพไดเมื่อวานนี้เสร็จประมาณ 6 โมงเกือบครึ่ง    คิดว่า โหย...นั่งรถไฟฟ้าไปแค่นี้ก็คงถึง ปรากฎว่าลืมบวกเวลาเดิน...........ล๊กซิครับ ล๊กเห็นๆ ( ลุกลี้ลุกลน ) ไปถึงหน้าตึกเอยูเอ อีก 5 นาทีจะทุ่มแล้ว ยังเหลือต้องเดินขึ้นห้องเรียน ซึ่งอยู่ชั้น 3

 

เหงื่อตกซิกๆ หายใจไม่ทันครับ

 

เผอิญเจอน้องนัท น้องชายของเพื่อนแท้คนนึงของผม เขาเรียนรอบ 5 โมงเย็นถึงทุ่มครับ เดินสวนกันพอดี   ก็เลยทักทายน้องเขาแบบกระหืดกระหอบมากครับ....

ประมาณคำพังเผยไทย ประเภทน้องเขาถาม  "ไปไหนมา "  แต่ผมตอบ "สามวาสองศอก" นั่นแหละครับจำได้เพียงเลาๆ รู้สึกผมจะลาน้องเขาด้วยคำว่า "โทษนะนัท พี่หายใจไม่ทัน" หรือไงเนี้ยแหละครับ

ไปถึงห้องเรียนพอดีเวลาเป๊ะ !!!!

แฮ่ๆๆ ขอโทษด้วยนะน้องนัท เมื่อวานนี้พี่  ล๊กและรั่ว ไปหน่อย

 

 

 

สำหรับคนที่ที่ไม่ค่อยคุ้นเคยกับผม  หรือเพิ่งรู้จัก อาจจะสงสัยว่าทำไมผมอัพไดเมื่อวานนี้ เหมือนว่า ผมให้ความสำคัญกับวันวาเลนไทน์ซะเหลือเกิน ทั้งที่มันเป็นวันสำคัญของต่างชาติ

 

เรื่องที่ว่ามันเป็นวันแห่งความรักของคู่รัก ผมก็คิดเหงาๆบ้างเหมือนกันแหละครับ วันเกิดเรา คนอื่นเขานึกถึงคนรักของตัวเอง 

แต่นั่นมันเป็นเรื่องจิ๊บๆ ครับ

 นี่ยังดีที่เพื่อนฝูงรอบตัว เขาจำวันของผมกันได้ ขอบคุณทุกๆคนครับ

 

 

 

 

 

ก็เพราะว่าวันวาเลนไทน์สำหรับผม    มันไม่ใช่แค่วันวาเลนไทน์นะสิครับ        แต่มันคือวันแรกที่พ่อกับแม่ผมได้รู้จักกัน คบหากัน และผ่านกระบวนการทางประเพณี.     ที่จะสร้างครอบครัวร่วมกัน

และอีกหลายปีต่อมา ผมก็เกิดขึ้นมาในวันวาเลนไทน์จากความรักของพ่อและแม่

 

 

 

 

ใช่ครับ วันวาเลนไทน์เป็นวันที่พ่อกับแม่ผมได้พบกัน

แล้วเป็นวันคล้ายวันเกิดผม

(ห่างกันหลายปีนะครับ...ใครพบกันวันเดียวลูกคลอดเลยละก็...ยุงแล้วครับ)

 

 

 

โปรดฟังอีกครั้งหนึ่ง !!!

 สำหรับคนที่ตีความไดอารี่เมื่อวานนี้ของผมไม่ออก

(ดูสิ เมื่อวานอุตส่าห์กระมิดกระเมี้ยนบอกแล้วนะเนี้ยย)

 

 

 

 

วันวาเลนไทน์เป็นวันที่พ่อกับแม่ผมได้พบกัน

และก็เป็นวันคล้ายวันเกิดผมครับ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อย่างที่เล่าไว้เมื่อวานว่า วันเกิดผมที่กำลังจะถึงในวันพรุ่งนี้ ผมคงฉลองวันเกิดอย่างเงียบเเหงาที่สุดปีหนึ่ง ทำงานแล้วไปเรียนเอยูเอตามปกติ

...

...

...

...

...

...

...

...

...

แต่แล้วก็เกิด "บิ๊กเซอร์ไพรส์" ขึ้นครับ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เมื่อวานตอนพอเรียนเอยูเอเสร็จ พ่อโทรมาถามว่า วันพุธผมจะพอจะขาดเอยูเอได้ไหม พ่อจะชวนกินข้าววันเกิดผม ให้ชวนเพื่อนๆที่สนิทๆมาด้วย       แต่พ่อยังไม่ยืนยันสถานที่

พอวางสายผมตัดสินใจทันที่ว่าจะขาดเรียนตามโควต้าที่มี แล้วก็จัดแจงโทรชวนเพื่อนน้องๆที่สนิทๆกัน

แต่ให้รอผมยืนยันสถานที่ ในเย็นวันนี้ หรือเช้าพรุ่งนี้

 

 

 

เหลืออีกคน  คือเพื่อนแท้ของผมที่รับฟังผมในวันที่ผมทุกข์ที่สุดวันหนึ่ง   ผมกะว่าจะรอยืนยันสถานที่ให้เรียบร้อบ แล้วโทรไปชวนทีเดียวเลย

อยากให้ไปนะเพื่อน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

" BIG SURPRISE "

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

ปล. (ปอหล่อ)

+ โกนหนวด-เครา กันจอนออก แล้วนะครับ เนื่องจากถูกเลือกปฏิบัติจากธนาคารพาณิชย์ แห่งหนึ่ง

 

 

 

 

 

 

 

 

---------------------------------------- ปอ ผู้ชายแถวหลัง
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic