+ เกิดมา ต้องตอบแทนคุณแผ่นดิน +

สัปดาห์นรก (ในใจ)

 

 

 

สวัสดีครับ

 

ทีแรก ผมกะไว้ว่า จะมาเล่ารื่องและเอารูปที่ครอบครัวผม  ไปงานแต่งคนรู้จักที่เชียงใหม่ และถือโอกาสไปเที่ยวด้วย    เมื่อวันเสาร์-อาทิตย์-จันทร์ ที่ผ่านมา มาให้คุณดูกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แต่พอกลับมาวันอังคาร กลับมาเจอปัญหาอุปสรรคบางอย่างในงานที่ทำในที่ทำงาน

และก็ได้มารับรู้ว่าเพื่อนแท้คนนึงของผม "ถูกทำร้ายร่างกาย"  อย่างร้ายแรง (ในความรู้สึกของผม)

 

จนผมโมโหและไม่อยากจะให้อภัยคนที่มันทำกับเพื่อนผมถึงขนาดนั้น

 

ทั้งที่ตัวคนทำ มันก็อยู่ในสังคมที่บรรพบุรุษเขาอบรมหล่อหล่อมมันให้เป็นคนที่พึงประสงค์ของสังคม แต่ตัวมันเองกับทำตัวเป็น "แกะดำ" ของสังคมของมันเอง

ทำให้ผมรู้สึกสะเทือนใจ เป็นห่วงเพื่อนแท้ของผมคนที่ถูกทำร้ายเอามากๆ  เขาได้รับความกระทบกระเทือนทางร่างกายและจืตใจอย่างที่สุด  (ในความรู้สึกของผม)  

 

และเย็นวันนี้ ผมก็จะไปสอบถามหาความรู้จากผู้รู้ว่าพอจะมีทางใดที่พอจะช่วยเหลือเพื่อนผมได้บ้างด้วยการเอาผิด คนเลวๆที่มันทำร้ายเพื่อนผม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ในส่วนตัวผมเอง ตลอดสัปดาห์นี้ทั้งสัปดาห์ นับจนถึงวินาทีนี้ ผมต้องเจอปัญหา อุปสรรค ข้อขัดข้องในงานที่ผมทำอยู่มากมาย

 

 

 

 

 

สัปดาห็นี้ทั้งสัปดาห์  ผมทำงานอย่างไม่มีความสุข 

 

 

ตื่นเช้า ผมท้อแท้ไม่อยากไปทำงาน จากที่เคยมาก่อนเวลาเข้างานเอามากๆ  ทั้งที่ความเป็นเจ้าหน้าที่จ้างพิเศษ ที่นายสั่งให้มาช่วยงานเฉยๆ ไม่ต้องตอกบัตรเข้างานอย่างผม ไม่จำเป็นต้องมาก่อนเวลางานอย่างงั้นก็ได้

แต่สองสามาวันมานี่ ผมมาทำงานเหมือนไม่ได้พกพลังในการทำงานมา มาเอาเวลาที่ใกล้เวลางานพอดิบพอดี

แต่ละวันเจอปัญหาต่างๆในงานมากมายไปหมด จนต้องผ่อนคลายด้วยการเเว็บไปเข้าเว็บสนุกๆบ้าง   แว็บมาออนเอ็มบ้าง พอใกล้เวลาเลิกงานก็อยากออกไปจากที่ทำงานให้ไวๆ เพื่อจะได้รู้สึกผ่อนคลายบ้าง สบายยายขึ้นบ้าง ทั้งที่ก่อนหน้านี้ สามารถอยู่ได้จนค่ำมืด

 

 

 

 

 

 

 

มันเหมือนผมอยู่ในอุโมงค์ที่ไม่รู้จะหาแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์เจอเมื่อไหร่

และไหนเรื่องสถานะในการทำงานของตัวเอง

ที่เหมือนแสงสว่างที่ปลายอุโมงเช่นกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ขอโทษด้วยนะครับ

ผมคงต้องขออนุญาตกลับบ้านไปปรับสภาพจิตใจของผมซักพัก

แล้วจะกลับมาเล่าเรื่อง ไปงานแต่งงานญาติที่เชียงใหม่ และก็บวกด้วยที่ครอบครัวผมจะไปทำบุญกระดูกย่า ที่นครสวรรค์ ในวันพรุ่งนี้  ก็จะกลับมาเล่าให้ฟังรวบๆ กันทั้งสองทริปเลยละกันนะครับ

 

 

ถึงเพื่อน แท้ของเรา --  เย็นนี้ เราจะได้ไปคุยกับผู้รู้ให้เพื่อนแล้วนะ จะลองปรึกษาดูว่ามีช่องทางใดได้บ้าง เป็นห่วงเพื่อนเสมอนะ รักษาเนื้อรักษาตัวให้ดี เพื่อนยังมีอนาคตอีกยาวไกล ส่วนไอ้คนที่มันทำร้ายเพื่อนเรา มันคงต้องมีการหมดอนาคตกันบ้าง.

 

 

เรื่องงานของผม ก็คงต้องครุ่นคิดหาทางแก้ปัญหากันต่อไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เฮ้อ เหนื่อยใจจริงๆ

 

 

 

 

 

 

 

---------------------------------------- ปอ ผู้ชายแถวหลัง
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic