+ เกิดมา ต้องตอบแทนคุณแผ่นดิน +

ภาษาโบราณภาคจบ / ไม่อยากให้ใครต้องผิดหวัง

 

 

 

 

 

 

สวัสดีครับ

 

 

 

 

 

 

 

เมื่อวันเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา ก็เป็นอันว่า ผมจบเวริคช๊อบภาษาโบราณ เรียบร้อยแล้วครับต้องขอขอบคุณทุกๆคนมากๆ ที่ให้กำลังใจผมในเรื่องการเรียนภาษาโบราณ

การเรียนภาษาโบราญภาคจบ ผมก็ยังตกอยู่ในสภาพเหมือนไปฝึกมนุษย์กบตามเคยครับ ยังถูกไล่เบี้ยเหมือนเดิมครับ อ.เขาไม่กล้าผู้อาวุโสทั้งหลาย  ก็เรียกผม ผมตอบไม่ได้ ก็เหน็บผมตามเคย

 

แต่...

 

คราวนี้ ผมกลับไม่ค่อยรู้สึกไสบายใจหรือเสียหน้าเหมือนเคยครับ อาจะเป็นร่างกาย อารมณ์ ความรู้สึกมันเริ่มเคยชินกับความกดดันและผมเริ่มคุ้นชินกับเนื้อหารอบสุดท้าย เตรียมตัวมาดี 

เพราะรู้ตัวว่า อ.เขาจะยิงแต่เราแน่ๆ เฮอะๆ   ถ้าเป็นมวย เขาเรียกว่า เริ่มตั้งการ์ดเป็น  เริ่มตอบได้มากขึ้น   (ถ้าจะบอกว่า เก่งขึ้นนี่ จะเข้าข่ายหลงตัวเองไหมเนี้ย 555 ) 

บวกกับกำลังใจ คำแนะนำจากคุณๆ  ที่ทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น

 

ผมเป็นอย่างงี้แหละครับ ถึงเวลาที่ต้องคิดต้องเครียดขึ้นมา ผมก็จะเครียดแบบสุดๆ แต่พอผ่านมาแล้ว ก็แล้วกันไป เฮฮะเนอะ นึกหามุขขำๆ  เรื่องราวฮาๆ มานึกถึงเอาดีกว่าเนอะ

 

 

ที่สำคัญในคอร์สนี้ ผมลืมเล่าไป เพราะตอนอบรมก็มัวแต่เครียดๆ

คือ เวลา อ.ท่านเรียก ถามผมนี่แกไม่ได้เรียกชื่อผมนะครับแกจะเรียกว่า "ท่านหัวหน้าทีม"  

กี่ที กี่ที แก่ก็เรียก "ท่านหัวหน้าทีม" (แถมไม่ตก ท่าน ซักคำเลยด้วยนะ)

เรียกจนผมเขิน ต้องบอก อ.ว่า ผมไม่อาจเอื้อมหรอกครับ

จนวันสุดท้าย พอ อ. แกเรียกผม ทุกคนก็จะฮากันครืนเชิงสงสารว่า เอาอีกแล้ว ไอ้หนู โดนอีกแล้ววว

 

และเผอิญว่า การเข้าอบรมครั้งนี้ ผมเอาเอกสารที่ผมเคยเรียนกับ อ.วิทยากร มาดูประกอบด้วย พอวันสุดท้าย พวกนักวิชาการป้าๆลุงๆ ที่เข้าอบรมด้วยกันบางท่าน ก็ให้ขอให้ผมช่วยถ่ายเอกสาร เอกสารที่ผมมีให้กับท่านด้วย  เพื่อจะไปฝึกเองตอนหลัง

"ปอ ในฐานะหัวหน้าทีม เฮอะๆ ช่วยซีร๊อกหนังสือที่ปอมี ให้ครูหน่อยนะลูก ครูให้ตังค์ไว้นะ ถ่ายให้ อ. ... ให้ลุง ฯลฯ ด้วยนะ แล้วมาฝากไว้ที่นี่ก็ได้ เดี๋ยวครูมาเอากันเอง.."

 

โอโห.. แล้วผมขัดใจผู้ใหญ่เป็นซะที่ไหน ใช่ไหมครับ

เต็มใจทำให้กันไป ผู้ใหญ่เขาอุส่าห์ไว้ใจ

 

ไปจัดการถ่าย จัดเป็นชุดๆ ให้แต่ละคน ทำรายการไว้ว่าถ่ายไปเท่าไหร่ เอาตังค์ทอนใส่ถุงแกง!!! แม็คเข้าไว้เป็นชุดๆ ไปฝากไว้ที่หน่วยที่อบรม (ลางานไปด้วยนะนั่น)  โทรแจ้ง ลุงๆป้า แต่ละท่าน ว่าภารกิจเรียบร้อย มารับได้เลยครับ

 

เพิ่งเรียบร้อยไปเมื่อวันอังคารนี่แหละครับ (แต่ลายมือหวัดมากๆ ลุงๆ ป้าๆ อ่านกันลำบากหน่อยนะครับ แฮ่ๆ )

 

 

 

 

 

 

ในค่ำคืนที่แสนมืดมิด

ถ้าเราจะหาความสว่างไสวจากดาวซักดวง

มันก็คงหาได้

ใช่ไหมครับ

 

-------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บางครั้งอยู่ว่างๆ

มานึกๆดู ตัวผมเองบางทีมันก็มีจุดอ่อนอยู่อย่างนึงครับว่า  คนที่มาพบมารู้จักกับผม บางท่าน โดยเฉพาะผู้ใหญ่ ในเบื้องแรก ด้วยลักษณะท่าทาง การแต่งตัว การพูดจา  ทำให้มักเข้าใจ ตัดสินผมด้วยความรู้สึกของตัวของเขาเอง ว่า ผมเป็นคนที่เรียบร้อย มีความสามารถ  ทำให้ผู้ใหญ่หลายๆคน คาดหวังกับผมสูง 

แต่พอได้เห็นตัวตนของผมจริงๆแล้ว ผมกลับไม่ได้ได้เป็นอย่างที่เขาคิด อย่างที่เขาหวัง

เขาก็จะมองผมไม่ดีไปเลย

เหมือน ชูผมไว้ซะสูงๆ แต่พอผมตกลงมา กลับไม่คอยรับ ไม่คอยพยุง

ทั้งๆ ที่ผมเองก็เป็นมนุษย์ปุถุชน มีทั้งด้านสว่างและด้านมืดอยู่ในตัวเอง

  • บางครั้ง ผมก็เหลวไหล บางครั้งผมก็ปากหมา
  • ผมกลัวหมา
  • ผมขี้เกียจทำในบางเรื่อง
  • ผมดื่มเหล้า เข้าสังคม
  • ผมเคยเเซวเพื่อนจนเพื่อนโกรธ จนป่านนี้เขายังไม่พูดกับผม
  • ผมชอบกัดเล็บ
  • บางครั้งผมไอเสียงดัง
  • ผมเกาหัวแกรกๆต่อหน้าสาธารณะ โดยไม่ได้ระวังตัวเวลามีภูมิแพ้
  •  ด้วยลักษณะการเดินของผมทำให้ผมเดินเบียดคนที่อยู่ข้างๆโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ ผมจึงเกร็งๆลนๆ เวลาต้องเดินข้างสุภาพสตรี จนบางครั้งทำให้เสียบุคลิกไปเลย
  • บางครั้งผมพูดแทรกโดยไม่รู้จังหวะ
  • เวลาพูดโทรศัพท์ ผมมักพูดวกไปวนมา
  • ผมไม่สปอร์ต
  • ผมซุ่มซ่ามเสมอ เวลาอยู่บนโต๊ะอาหาร
  • ผมไม่ถนัดคณิตศาสตร์ และภาษาโบราณ และอาจจะมีหลายๆเรื่องในโลกนี้ที่ผมอาจไม่ถนัด
  • ผมไม่ชอบและไม่ถนัดวิชาสถิติ ซึ่งเป็นพื้นฐานในการเรียนต่อระดับสูง
  • ฯลฯ ที่เป็นด้านไม่ดีของผม

 

ผมกำลังคิดว่า ผมจะทำอย่างไรให้คนอื่นที่ได้มารู้จักผม

ไม่วางมาตรฐานและคาดหวังในตัวผมสูงเกินไป

ไม่คิดว่าผมดี จนเกินไป ยอมรับทั้งส่วนดี และไม่ดีของผมได้

มองผมแบบเป็นกลางและยอมรับได้

 

 

 

 

 

 

ทั้งนี้ทั้งนั้นไม่ใช่เพื่อตัวผมเอง

 

 

 

แต่เพราะผมไม่อยากให้ใครต้องมาผิดหวัง

เมื่อได้รู้จักตัวตนผมจริงๆ

 

 

เพราะผมก็เป็นเพียงคนธรรมดาที่ไม่ได้ดีที่สุด

 

 

 

 

 

สุดท้าย

ข้อห่วงใย!!!  ช่วงนี้ ฝนตกฟ้าคะนองบ่อยครั้ง ขอให้หาเครื่องป้องกันฝนกันไว้ด้วย รักษาสุขภาพให้มากๆนะครับ

เลิกแถว !!!

(จะจบอยู่แล้วยังไม่เลิกเล่นมุข....แฮ่ๆ )

 

 

 

 

 

 

---------------------------------------- ปอ ผู้ชายแถวหลัง
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic