+ เกิดมา ต้องตอบแทนคุณแผ่นดิน +

พ่อแม่มากกว่า 1

 

 

สวัสดีครับ

 

 

 

 

 

 

 

ขอบคุณทุกกำลังใจ ที่ให้ผมมาคราวที่แล้วมากๆ เลยนะครับ แม้ผมติดงานจนต้องห่างเหินทุกๆคนไปบ้าง แต่ทุกๆคนก็ยังคงไม่หายหายกันไปไหน 

ขอบคุณมากๆครับ

 

และขณะนี้  ผมก็คงกำลังไปลาดตระเวนไดทุกๆคน ไปบ้างแล้วอย่างแน่นอนครับ

เรื่องงานก็คงต้องมุมานะทำกันไปเรื่อยๆ งานนี้เป็นงานต่อเนื่อง  ไม่มีจุดสิ้นสุด  ไม่เหมือนงานเป็นโครงการเป็นจ๊อบๆ ก็เลยพูดไม่ถูกว่า ความสำเร็จของงานจะอยู่ที่ตรงไหน ก็คงเป็นเมื่อนาย และผู้เกี่ยวข้องได้เห็นว่าเราตั้งใจทำจริงๆ อะเนอะ

จากการคำนวณผมจะคีย์ได้เต็มที่สุดๆ ตกแค่วันละประมาณ 100 ชุด แต่เวริคชีทจะไหลมาเรื่อยๆทุกๆวันๆ วันละมากกว่า 300 ชุด ผมก็ต้องคีย์ไปเรื่อยๆทุกวัน ตอนนี้ผมกำลังคิดหาวิธีว่าจะทำอย่างไรให้ผมได้คีย์ได้มากขึ้นกว่าเดิม   ไม่งั้น เวริคชิทที่พิมพ์ค้างไว้ไม่มัน มันจะได้ล้มทับพุงแตก เข้าให้จริงๆ ซักวัน ฮ่าๆ เอิ๊ก 

แล้วก็ให้ผมทำอยู่คนเดียว เฮิ้อออออ เหนื่อยยยย (ถอนหายใจ)

 

 

สู้เว้ย!!!

อาทิตย์หน้าก็ยังเป็นเหมือนเคยนะครับ งานคอยอยู่ตรึม คงจะได้แต่พรมนิ้ว อยู่บนคีย์บอร์ด ดุจน้องโต๋ ศักดิ์สิทธิ์ ก็มิปาน ฮ่าๆๆๆ

 

เจอกันอีกที ที่บ้านเหมือนเคยนะคร๊าบบบ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เวลาได้ผ่อนคลาย ผมเคยสังเกตอยู่อย่างหนึ่งครับ คนไทยเรามีประเพณีที่น่ารักๆอยู่อย่างนึง

คือ เราเรียกคนที่อาวุโสกว่าด้วยคำแทนสถานภาพของคนในครอบครัวเรา เช่นเรียกแม่ค้าพ่อค้าว่า ป้า ว่า ลุง เรียกผู้สูงอายุที่เราคุยด้วยแม้จะเป็นกันคุยกันครั้งแรกว่า ยาย ว่า ตา

หรือการเรียกคนที่ดูท่าทางเหมือนจะรุ่นราวคราวเดียวกัน ซึ่งไม่เคยรู้จักกันมาก่อน เมื่อต้องทักทายกันครั้งแรกก็มากจะเรียกว่าพี่.. ไว้ก่อนเสมอ พอถามไถ่อายุกันซักพักหนึ่งถึงเรียกกันตามอาวุโสจริงๆ

ตอนผมอยู่ประถม มัธยม ผมมักถูกครูเรียกว่า เธอ นักเรียน ไอ้หนู ไอ้เจ้านั่น และครูก็มักจะเรียกแทนตัวเองว่า ครู ชั้น หรือครูผู้ชายบางท่านก็ "ข้า" เรียกผมว่า เอ็ง บ้างก็มี

และผู้ใหญ่เหล่านั้นก็เรียกเราด้วยความเอ็นดู

 

ผมชอบนะครับ ประเพณีไทยน่ารักๆแบบนี้  เป็นความน่ารักของสังคมไทย อย่างหนึ่งน่ารักษาไว้ มันดูอบอุ่น ถ้อยทีถ้อยอาศัย ดีจัง

แต่พอมาเรียนมหาวิทยาลัย  ผมเห็น อาจารย์ ม.บางท่าน หรือ ผู้ใหญ่บางท่านที่เวลาไปพบ หรือรับบริการจากเคาเตอร์ที่ไหน  เขาเรียกแทนตัวเองว่า ผม แล้วเรียกแทนตัวผม ว่า "คุณ"

มันอาจจะดูเสมอภาคและสุภาพสากลดี เขาอาจจะคิดแบบนั้น

แต่สำหรับผม ผมว่ามันห่างเหินยังไงชอบกลเเนอะ ว่าไหม ถ้าเขากลับมาเรียกผมว่า หนู หรือ น้อง หรือ เธอ หรือ พ่อหนุ่ม  เหมือนเดิม ค่อยครึ้มอกครึ้มใจขึ้นมาหน่อย เฮอะๆ

 

 

และในความสัมพันธ์แบบสังคมไทยเรา  เราจะมีพ่อแม่มากกว่าหนึ่งพ่อแม่ของเราเองกันทุกๆคน

 

 

 

 

 

ก็คือพ่อแม่ของเพื่อนเรา ไง๊

 

 

 

 

 

เวลาเราเป็นเที่ยวบ้านเพื่อน หรือไปเจอเพื่อนพร้อมกับครอบครัวของเพื่อน โดยเฉพาะเพื่อนที่สนิทๆ คบหากันมานาน เราก็มักเรียกพ่อและแม่ของเพื่อนว่า พ่อ และแม่ด้วยเช่นกัน และพ่อแม่ของเพื่อก็มักจะเรียกแทนตัวเองว่า พ่อ และ แม่ ด้วยเหมือนกัน

ดูอบอุ่นดีนะครับ ว่าไหม

 

แต่ในกรณีนี้ยกเว้นสำหรับผู้ชาย ที่ไปรู้จักบ้านผู้หญิงที่ตนหมายปอง เป็นครั้งแรกนะครับ เกิดไปเรียกพ่อของสาวเจ้าว่า "พ่อคร๊าบบบๆๆ" ท่านตะโกนไล่หลังมาว่า "ใครพ่อเอ็งห๊า" ตามด้วยลูกซองแฝด กวดมาติดๆละก็

ตัวใครตัวมันละครับทีนี้ ฮ่าๆๆๆๆ

 

ของอย่างงี้มันต้องค่อยเป็นค่อยไป ต้องใช้เวลานะ พ่อหนุ่ม อิอิ

(พูดอย่างกับเคยทำบ่อยนะ ไอ้ปอนี่ : ไม่เคยไม่เคย เคยซะที่ไหนกันเล่า แฮ่ๆ)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



 

หลังจากอัพไดเสร็จ กำลังตามไดฯแฟนคลับอยู่ หลังจากนั้น ติดตามเรื่องราวของนายปออีกที อาทิตย์หน้า นะคร๊าบบ

สุภาพบุรุษนายปอ
20 พ.ค. 2550 เวลา 23.45น.

(พรุ่งนี้ตื่นตีสี กลับกรุงเทพฯอีกแล้ว บรื๋อๆๆๆ

 

 

 

 

---------------------------------------- ปอ ผู้ชายแถวหลัง
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic