+ เกิดมา ต้องตอบแทนคุณแผ่นดิน +

รู้แล้ว....

 

 

 

 

สวัสดีครับ

 

 

วันนี้อ่านหนังสือ เตรียมสอบเลื่อนระดับที่ AUA ในวันจันทร์นี้ จากระดับ 8 มาระดับ 9 ค่อนข้างยากที่เดียวสำหรับคนเป็นญาติห่างแสนห่างกับภาษาอังกฤษเช่นผม 555 แต่เอาเถอะ จะทำให้เต็มที่ละกัน ผลจะออกมาเป็นยังไง ค่อยดูกันอีกที

 

งานการที่เล่าให้ฟังก็ยังเป็นเช่นเดิมครับ

พิมพ์ คียๆ และพิมพ์ เวริคชีสก็พากันไหลเข้ามา ในปริมาณเท่าเดิมๆ ทุกๆวัน

เฮอะๆ อยากจะมี 20 มือ เหมือนทศกัณฑ์ รับรองเสร็จทันเป็นวันๆแน่นอน 555

แต่รู้สึกดีมากๆ ที่พี่ๆเพื่อนร่วมงานทุกคนเข้าใจ

"ทำเต็มที่แล้วนี่หว๊าปอเอ๊ย  ได้แค่ไหนก็แค่นั้นแหละเว้ย ทำคนเดียวนี่หว่า"

โอโห ซึ้งๆครับซึ้ง

 

ผู้บริหารทราบสถานการณ์แล้ว....เข้าใจ และกำลังหาคนมาช่วยแบ่งเบา

โอโห ขอซึ้งผู้บริหารอีกที ขอบคุณคร๊าบบบ

 

การได้มานั่งคีย์ข้อมูลนี่ อาจจะเกิดจากผู้ใหญ่ทั้งหลายเห็นผมเดินกระย่องกระแย่งไปมา ตามสภาพร่างกายของผม  เลยอยากจะให้งานที่ไม่ต้องเดินไปเดินมาให้ทำ ด้วยความหวังดี พอมีงานนนี้มาก็เข้าล๊อกเลย

แต่จากการมานั่งคีย์ข้อมูลได้ซักประมาณ 2 อาทิตย์

ทำให้ได้รู้แล้วละครับ ว่าอาการปวดหลัง จนต้องไปหาหมอที่ รพ.พระมงกุฎฯ พบว่ากระดูกสันหลังข้อหนึ่งร้าวมาตั้งแต่เกิด แล้วได้ท่ากายภาพบำบัด มา ต้องฝึกท่าลุกท่าท่านั่งใหม่ ให้เป็นขั้นเป็นตอน เหมือนเข้าจะเข้าฝึกนักเรียนใหม่ ซะงั้น เพื่อให้กล้ามเนื้อที่หลังแข็งแรงพยุงให้กระดูกชิ้นนั้นมันไม่บิดหรือร้าวมากขึ้นไปอีก แล้วเจ้านายก็ให้ความอนุเคราะห์ไปฝังเข็มเพิ่ม ตามที่เคยเล่าให้ฟังมาแล้ว

 

ทั้งหลายทั้งปวง มันเกิดขึ้นจากการนั่งหน้าจอคอมพิวเตอร์นานๆ แบบที่เป็นมา 2 อาทิตย์นี่แหละครับ

 

เพราะอะไรผมถึงรู้นะหรือครับ

เพราะตั้งแต่ผมทำคีย์ข้อมูลมา  ทุกๆครั้งที่ผมลุกจะเก้าอี้ เลิกงานเพื่อออกจากทำงานผมจะต้องปวดหลังตึงๆ แบบที่เคยเป็นและรักษามาจนหายแล้ว

มันกลับมาอีกแล้วในครั้งนี้

แต่ความนี้ดูจะไม่ร้ายแรงเท่าครั้งแรกครับ เพราะ ยึดเส้นยืดสาย หรือไปว่ายน้ำซักหน่อย มันหายไป....

ผมก็เลยมีแผนว่า จะต้องหาเรื่องลุกไปทำโน่นทำนี่ให้มากขึ้น หาเรื่องไปเข้าห้องน้ำให้มากขึ้น (งั้นก็ต้องดื่มน้ำให้มากขึ้น) จะได้ไม่นั่งแช่จนนานเกินไป

แม้จะทำให้ข้อมูลที่คีย์ได้ลดลงไปบ้างก็ต้องยอมกันละครับงานนี้ สุขภาพเราเองนี่หว๊าเนอะ จริงม่ะ แฟนคลับ

 

โรคมากจึงนะเราเนี้ย นอกจาก mild cerebral pulsy แล้วยังมีกระดูกสันหลังร้าว อีกนะ  เฮอะๆ มีความสุขกะมันไปซะเลย

เรื่องงานเรายังปรับอะไรไม่ได้มากในตอนนี้ แต่เรื่องของตัวเราที่พอจะปรับได้ ก็ต้องปรับไปก่อน เขาอุส่าห์หวังดีไว้ใจมอบหมายให้เราทำ ก็ต้องสู้กันไป จริงไหมครับ

ยังสู้อยู่นะครับกับงาน แต่ก็จะทำเท่าที่ทำได้ และไม่ตายคางาน

 

แสวงหาจุดร่วม สงวนจุดต่าง

ความพอประมาณตามศักยภาพของแต่ละคน

คือความลงตัว

 

 

 

 

  • แม้ช่วงนี้งานจะหนัก เหมือนเดินอยู่ในทะเลทรายที่แห้วผาก แต่ก็มีมิตรภาพ ที่เหมือนน้ำมาชโลมใจให้ชุ่มชื่น ขอบคุณนะตัวเอง
  • นายปอเป็นสุภาพบุรุษไร้เข็มทิศ ชีวิตเรื่อยเปื่อยนะครับ เพราะผมรู้ตัวผมดีว่าผมสามารถทำอะไร ได้เพียงเท่าไหน ซึ่งมันอาจจะไม่เหมาะกับสภาพของสังคมที่ต้องการผู้ชายที่มั่นคง วิสัยทัศน์ดีในปัจจุบัน
  • แต่ความจริงใจ ความบริสุทธิ์ใจ ความปรารถนาดี ผมมีให้เต็มเปี่ยมครับ

 

 

 

 

 


อัพไดเสร็จจะไปตามไดมิตรรักแฟนไดนะครับ ติดตามเรื่องราวนายปอ อาทิตย์หน้าตามเคย

สุภาพบุรุษนายปอ
27 พ.ค. 2550 เวลา 18.50 น. ณ บ้านเขาชะโงก

พรุ่งนี้ตื่นตี 4 กลับกรุงเทพฯตามเคย

---------------------------------------- ปอ ผู้ชายแถวหลัง
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic