+ เกิดมา ต้องตอบแทนคุณแผ่นดิน +

สุขนิยม

 

 

 

 

 

 

 

สวัสดีครับ

 

ผมกลับมาแล้วครับ

ห่างหายไปใช้จากลา  กลับมาเพราะใจเรียกหา ไม่ได้ลาไปไกล

หายไปนานอย่างนี้ ไม่รู้มีใครคิดถึงผมบ้างหรือป่าวน๊า

 

(นั่น ! ไอ้ปอ ปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำเน่า อีกแล้ว )

 

 

 

 

 

 

ที่หายไปนี่ไม่ใช่อะไรหรอกครับ

 

เพียงแต่ผมรู้สึกว่า ช่วง 2 -3 อาทิตย์ที่ผ่านมานี้

สภาพแวดล้อมสารสนเทศ ข่าวสารรอบตัวมันน่าเบื่อยังไงชอบกล

ก็เลยลองบ้างาน มุงาน ดู และตัดการรับรู้สารสนเทศแบบที่มันจริงจังๆ ทั้งหลายออกไป ถ้าจะอ่านข่าว จะเปิดอ่านแต่ข่าวบันเทิง  ให้มันรู้แล้วรู้รอดไป แต่ก็ยังรู้ความเป็นไปรอบตัวอยู่ เพราะแหล่งข้อมูลมีหลายชนิด

นี่ก็ว่าจะไปหานิยายสมัยใหม่จำพวก "สิ่งดีๆที่เรียกว่ารัก" แจ่มใส ใยไหม ใบหม่อน ไหมแก้ว (อันนี้สงสัยจะไม่มี) มาอ่าน ให้มันหัวมันวิ้งๆ ซะหน่อย

าจจะดูน้ำเน่า ฝันเฟื่อง เลี่ยนไปซักหน่อย แต่มันก็ยังจรรโลงใจกว่าสารสนเทศ ข่าวสารที่มันจริงๆจังๆ ด้านอื่น ในตอนนี้ ว่าไหมครับ

ไม่รู้สินะ ผมเริ่มรู้สึกว่า เรื่องความรักในจินตนาการ และความรักในวรรณกรรมนี่  มันคงจะเป็นเรื่องเดียวละมั้ง ที่แบ่งฝักแบ่งฝ่ายน้อยที่สุด ไม่ต้องวางแผน ไม่ต้องใช้วิสัยทัศน์น้อยที่สุด มีหลักการน้อยที่สุด ความรักไม่มีเงื่อนไข และไม่ต้องสร้างเงื่อนไข

ความรักไม่มีปริญญาตรี โท หรือเอก   ทุกคนไม่ว่าจะเรียนอะไร ทำอาชีพอะไร "มีสิทธิ์"ที่จะใช้ประโยชน์และประสบความสำเร็จจากความรัก ได้เหมือนกันเท่าเทียมหมด โดยที่ไม่กระทบกระเทือนสิทธิ์ของอีกฝ่าย ให้ต้องช้ำใจเหมือนหลายกรณีของความรักในโลกจริงๆ ที่เลือกรักจากการเอาแต่ใจตัวเอง และเต็มไปด้วยเงื่อนไข

 แน่นอนละว่า ความรักในวรรณกรรมสมัยใหม่พวกนั้น มักจบแบบสุขนาฏกรรม ก็เขาเขียนขึ้นมาเพื่อการพักผ่อนทางใจ นี่เนอะ

 

พูดอย่างนี้ไม่ใช่ว่าผมกำลังมีความรักนะครับ ยังไม่มีหรอกครับ (เนื้อคู่ยังไม่เกิด ว่างั้น 555 )

เพียงแต่รู้สึกว่า ในช่วงนี้ถ้าจะอ่าน จะรับรู้อะไร คิดว่าเรื่องเกี่ยวกับความรักในวรรณกรรมนี่ผ่อนคลายที่สุดแล้วละ

ส่วนเรื่องจริงๆจังๆเครียด พวกกลวิธี วิสัยทัศน์การพัฒนาฯ นักคิดนักวิเคราะห์อะไรต่อมิอะไรที่เต็มบ้านเต็มเมืองไปหมด  ขอพักอะไรซะก่อนจะดีกว่า แค่ปฏิบัติการจิตวิทยา (ปจว.) กับคนที่ทำงานด้วยกันก็จะแย่แล้ว

ขอเป็นพวกสุขนิยม ซักพักใหญ่หน่อย

เรียกว่าช่วงนี้ หาอาหารสมองที่มันรับประทานสบายๆให้เกิดสุนทรียอารมณ์ ซักหน่อย

 

บวกกับ ผมจะมีเวลาใช้เน็ตได้เฉพาะเวลางาน แล้วงานมันก็ขยันพาเหรดกันเข้ามา หัวไม่ให้วางหางไม่ให้เว้น

วันเสาร์ที่แล้ว ได้กลับบ้าน ก็ได้ออนเอ็มคืนวันเสาร์อยู่หน่อย

บ่ายวันอาทิตย์ ก็ออกไปธุระกันตั้งแต่บ่าย ต่อด้วยงานแต่งงานของลูกสาวเพื่อนรุ่นพี่ของแม่ ที่โรงแรมแห่งหนึ่งย่านวิภาวดี (แต่งกันอีกแล้ววว)

เพื่อนเจ้าสาวแหล่มๆ กันทั้งนั้นเลย เห็นแล้วหัวใจเต้นตูมตาม

(เริ่มได้กลิ่น หมาชื่อปอ เห่าเครื่องบินอีกแล้ว แฮ่ๆๆๆ ก็ได้แค่มองให้เพลินตา ชุ่มใจไปเท่านั้นแหละคร๊าบบ)

 

 

 

กลับมาวันจันทร์ ก็มามุงานเพื่อตัดการรับรู้เรื่องยุ่งๆ กันต่อไป

ศุกร์นี้มีคิวเรียนเอยูเอวันศุกร์อีก ก็คงจะไม่ได้กลับบ้านอีกตามเคย

ก็เลยไม่ค่อยได้มาคุยกับคุณ และไม่รู้ว่า จะได้มาคุยกับคุณอีกเมื่อไหร่ละเนี้ย

 

 

ขอโทษที่เสียมารยาทนักเขียนออนไลน์นิดนึงนะครับ ที่ไม่ได้ค่อยมีเวลาไปคอมเม้นท์ไดคุณๆกันเท่าไหร่ แต่ตามทุกใดนะครับ

 

 

 

อย่าพึ่งทิ้งกันไปไหนนะ

 

 

 

---------------------------------------- ปอ ผู้ชายแถวหลัง
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic