+ เกิดมา ต้องตอบแทนคุณแผ่นดิน +

การใช้ชีวิตนี่มันยาก

 

 

 

 

 

สวัสดีครับ

 

ความตั้งใจที่จะไว้ทุกข์ถวายสมเด็จฯกรมหลวงฯท่าน ยังคงเช่นเดิมครับ จะไว้ทุกข์ถวายท่าน 100 วัน เพื่อสนองพระมหากรุณาธิคุณของท่าน

และการสวมเสื้อผ้าสีเข้ม หรือขาว ในความคิดผม ไม่ได้ยากลำบากอะไร เปรียบเหมือนกับการที่เราต้องสวมเครื่องแบบนักเรียนทุกๆวันในสมัยเด็ก เรามีชุดนักเรียนกันเพียง 2-3 ชุดเราก็ยังสวมกันได้

มาคราวนี้ ก็เพียงเหมือนเรากลับมาใส่เครื่องแบบอีกครั้ง อาจจะต้องซื้อเพิ่มอีกซักตัวเพื่อมาหมุนเวียนกับที่มีอยู่เดิม ก็ไม่เหนือบ่ากว่าแรง ประหยัดดีด้วยครับ

ถ้ามีความตั้งใจ มีใจที่จะทำ ทำเพื่อถวายพระองค์ท่าน ก็ย่อมทำได้เสมอครับ จะทำอะไรก็ได้ที่เป็นความดีความงาม เพื่อสนองพระมหากรุณาธิคุณที่พระองค์ท่าน ทำอะไรเพื่อคนไทยไว้มากมาย

 

 

 

 

 

 

 

 

เข้าเรื่อง....

ขอโทษทุกๆคนด้วย ที่หายไปนาน และก็ต้องขอบคุณทุกๆคนมากๆ กับการเข้าอ่านไดฯ ของผมถึง เกือบๆ 300 ครั้ง ในหน้าไดคราวที่แล้วถึงแม้ผมจะไม่ค่อยได้แวะไปเม้นท์ให้คุณซักเท่าไหร่ ทำให้ผมรู้สึกดีๆว่า ยังมีอีกตั้งหลายคนที่เข้าใจในสิ่งที่ผมเป็น และไม่คาดหวังที่จะให้ปรับเปลี่ยนอะไร จนเสียความเป็นตัวผมเองไป

ช่วงที่ผ่านๆมา ที่ไม่ได้มาเล่าอะไรให้คุณฟัง ผมเจออะไรหลายอย่างที่มากระทบความรู้สึก โดยเฉพาะคำพูดของคน มันทำให้ผมรู้สึกเนือยๆ เหนื่อยๆกับชีวิต

บางทีผมรู้สึกว่า การใช้ชีวิตของคนเรานี้ มันก็ใช้ชีวิตยากเหมือนกันนะครับ

เราต้องเจอทั้งความคาดหวัง ค่านิยม การตัดสินตัวเรา จากคนในสังคมหลายๆคน  ด้วยไม้บรรทัดของตัวเขาเอง ด้วยความรู้สึกของตัวเขาเอง โดยที่เขาไม่ได้เข้าใจพื้นฐาน หรือลักษณะของตัวของเรา เพียงแต่เขาถือว่า เขาเกิดก่อนเรา เขาก็ตัดสินเรา ตามมาตรฐานที่เขาคิด 

แล้วถ้าคนที่เราต้องเห็นหน้าเขาทุกวันทำการ ด้วยแล้ว ยิ่งเหนื่อย ไม่ค่อยอยากออกมาใช้ชีวิตตามหน้าที่ ในแต่ละวัน

ผมก็ได้แต่ปลงว่า "เอาเหอะ เขาไม่ได้เห็นเรามาตั้งแต่เกิด และเขาก็เกิดก่อนเรา (ไม่กี่ปี) เราจะพูดอะไรออกไป เราก็มีแต่เสียอยู่ดี

งานการ ก้เริ่มผิดพลาดบ่อยขึ้น และเป็นความผิดพลาดที่โทษใครไม่ได้ นอกจากตัวผมเอง ถูกตำหนิบ่อยขึ้น (ก็คนที่ใช้ไม้บรรทัดวัดเรา นั่นแหละ ) เพราะไม่ใช่งานที่ถนัด พอไม่ถนัด พยายามกับงานเท่าไหร่ก็รู้สึกมันยากเย็น  มันก้ไม่มีใจ ไม่มีสมาธิ ไม่อยากทำ พอไม่อยากทำ มันก็ทำไปเรื่อยเปื่อย หาอย่างอื่น ทำแก้เซ็งไปบ้าง อยากจะเปลี่ยนสภาพแวดล้อมเสีย ก็เข้าใจได้ว่า หนีไปที่ไหน มันก็ต้องเจอคนแบบนี้อยู่ดี

 

และที่สำคัญ ผมก็เกรงใจผู้ใหญ่ที่เคารพนับถือ ที่ทำให้ผมได้มาอยู่ที่อยู่นี่  ผมไม่อยากให้ท่านเสียใจ

 

และที่แย่ไปกว่านั้นคือ

"ผมไม่ได้วางแผนไว้ซะด้วย ว่าถ้าไปจากที่นี่ ผมจะไปที่ไหน ผมไม่รู้ว่าผมไปที่ไหนแล้วมันจะเหมาะกับตัวผม จะเรียนต่อ ก็ไม่รู้จะเรียนอะไร เพราะไม่รู้จักตัวเองดีพอ โตจนป่านนี้แล้ว"

 

เชื่อไหมครับผมเคยถอนหายใจกับความไม่เอาไหนของตัวเองหลายครั้ง

 

เพราะตั้งแต่ ผู้ใหญ่ท่านให้โอกาสผมทำงานทันทีตั้งแต่เรียนจบ ผมก็ถือว่า ดีที่สุดแล้ว ถึงแม้พิการ แต่ผู้ใหญ่ก็ให้โอกาส มีงานมีการทำ เลี้ยงตัวเองได้ ไม่ต้องเป็นภาระกับพ่อแม่ ผมไม่ชอบวางแผนอะไรไว้ระยะยาว เพราะถ้าทำไม่ได้ มันจะเสียใจมาก

ก็เลยไม่ได้คิดอะไรล่วงหน้าไว้มาก (ความจริงก็คิด แต่กลัวว่าตัวเองยังทำไม่ได้ ไปไม่ถึง)

 

 

มันเลยขาดความมั่นใจที่จะเปลี่ยนสภาพแวดล้อมเสียแล้ว

 

 

นี่แหละครับ ตัวผม เรื่อยเปื่อย เฉื่อยแฉะ มันถึงได้ตัวคนเดียวมาอย่างงี้ไงครับ

 

 

แย่จริงๆเลยเรา

 

 

 

 

อ่านเรื่องราวของผมวันนี้แล้ว ใครจะบอกว่าผมเป็นผู้ชายห่วยๆ ไม่มีวิสัยทัศน์ ไม่รู้จักตัวเอง ไม่รู้จักการวางแผนชีวิต ไม่รู้จักแสวงหาความก้าวหน้าให้ตัวเอง  ก็ถือเป็นความชอบธรรมของท่านแหละครับ ผมขอก้มหน้ายอมรับโดยดุษฎีครับ

ขอคนที่เข้าใจและยอมรับผมเท่านั้นเอง

 

เฮ้อออออออ

---------------------------------------- ปอ ผู้ชายแถวหลัง
ชีวิตนี้ จริงๆมันอาจจะง่ายแบบที่ปอกำลังเป็นอยู่
แต่คนเรา สังคมภายนอก การแก่งแย่งแข่งขัน สิ่งต่างๆมันปรุงแต่ง ให้ชีวิตมันกลายเป็นเรื่องยากก็ได้นะ

งานทุกงานย่อมมีปัญหา
ปัญหามีไว้ให้สู้ ท้อได้แต่อย่าถอยนะจ๊ะ

เป็นกำลังใจให้นะ

^__________^V
001585
29 ม.ค. 2551 เวลา 20:36 น.
เราเองก็เจอแบบนี้มา เจอคำพูดที่มันทำให้เรารู้สึกไม่มีความสุขกับงาน ไม่อยากจะทำ ไม่อยากจะเห็นหน้าคนพูดด้วยซ้ำ สุดท้ายเราเลยถอยออกมา(ตกงาน)ไปเกือบสองเดือน แต่วันนี้เรามาอยู่ที่ใหม่ ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงต่อไป แต่ตอนนี้ก็ลงตัวแล้ว

เรื่องเรียนต่อ ... บางที เราอาจจะไม่รู้ว่าเราชอบอะไร แต่เราเชื่อว่า ทุกคนทำได้ดีทุกสิ่ง ถ้าเค้าทุ่มเทนะ ... เชื่อเถอะว่าไม่มีอะไรยากเกิน
001040
30 ม.ค. 2551 เวลา 08:14 น.
ปอเป็นคนฉลาดและเข้าใจตัวเองดี
แล้วปอจะกลัวอะไร?


ไม่ว่าจะทำอะไร
เราเชื่อว่าคุณทำได้!
:)
000327
30 ม.ค. 2551 เวลา 19:42 น.
คำพูดคนผ่านมาก็ผ่านไป ไม่ต้องสน
หรอกจ้า

ถ้ายังไม่ได้วางแผนอะไรไว้ เริ่มตอนนี้
ก้อไม่สายนี่จ๊ะ
002873
31 ม.ค. 2551 เวลา 11:28 น.
ปล่อยให้คำพูดคนมันเป็นไปแบบนั้นแหละ

ถ้าเราไม่ใส่ใจก็คงไม่ต้องคิดมาก


เป็นกลังใจให้นะปอ บาทีมันอาจจะยังไม่ถึงเวลาที่เราจะต้องทำอะไรก็ได้น๊า

อะไรก็ตามที่เราพยายามแล้ว มันต้องได้สำเร็จดังหวัง

อ้อยเชื่อแบบนั้นนะ

อย่าเพิ่งท้อกับอะไรเลย สุ้ๆ
000620
31 ม.ค. 2551 เวลา 20:27 น.
ต้องสร้างความมั่นใจให้กับตัวเองค่ะ
บอกตัวเองว่าต้องทำให้ได้ คนอื่นยังทำกันได้เลย เราก็ต้องทำได้สิ

สู้ๆ ค่ะ
002737
31 ม.ค. 2551 เวลา 20:30 น.
อย่าท้อแท้ .....
เราต้องทำให้พ่อแม่เห็นว่าเราอยู่บนโลกนี้ให้ได้
เพื่อที่พ่อแม่จะได้ไม่ต้องเป็นห่วงเรา
และเราก็จะ ดูแลพ่อแม่ได้ด้วยเช่นกัน
003983
4 ก.พ. 2551 เวลา 16:44 น.
ปอไม่ได้เป็นผู้ชายห่วยๆซะหน่อย คิดมารกจัง ก้อแค่เป็นคนที่ยังค้นหาตัวเองไม่เจอ มีบางคนเค้าใช้เวลาทั้งชีวิตค้นหาตัวเอง แต่บางคนคิดว่าค้นพบตัวเองแล้ว แต่ก้อมารู้ทีหลังว่ามันไม่ใช่...เราว่าปอก้อมีความสุขกับงานพอควรนะ แต่อาจมีปัญหาเรื่องเพื่อนร่วมงานมากวนใจบ้าง คิดว่าซะว่าชีวิตต้องอุปสรรคบ้างละกัน จะได้สบายใจ

สู้ๆจ้า เป็นกำลังใจให้เสมอ
001202
5 ก.พ. 2551 เวลา 17:08 น.
ชีวิตออกแบบไม่ได้ หนังสือบางเล่มบอกไว้ว่า ชีวิตเริ่มต้นที่ 60 หรืออะไรทำนองนี้ ...

ไม่แปลกที่บางครั้งเราจะไม่รู้ว่าเราชอบอะไรไม่ชอบอะไร บางทีชอบงานไม่ชอบคนที่ทำงาน บางทีชอบคนที่ทำงาน ไม่ชอบงานก็มี

ยิ่งบร.ที่มีคนบอกว่า เป็นเป็ด เหมือนพี่ยิ่งไปกันใหญ่ ^^"
002331
8 ก.พ. 2551 เวลา 15:44 น.
อย่าคิดมาก....

ใส่ไฟในตัวเองหน่อยนะเพื่อน

เราว่า..มองหาสิ่งดีๆเข้าไว้ เพื่อเป็นกำลังใจจะดีกว่านะ

ที่สำคัญ....มั่นใจ ตั้งใจ และอดทนเข้าไว้ อย่ายอมแพ้กับคำคน อย่ายอมจำนนกับสิ่งแวดล้อมร้ายๆ

สู้มันไป ...มึนเข้าไว้ เดี๋ยวดีเอง

อย่าทำตให้เค้าคิดว่าเค้าเป็นต่อ ตอบโต้อย่างมีเหตุผล แล้วเค้าจะเลิกยุ่งเอง...


สู้ๆนะเค้าเอาใจช่วยอยู่เสมอ

มีอะไรก็โทรมาได้ เค้ายังเป็นเพื่อนปอนี่ล่ะ สู้ๆ
002476
12 ก.พ. 2551 เวลา 13:29 น.
เฮ้อ อ่านแล้วท้อเลย

ตามไดมาอ่ะค่ะ
phetzyy
12 ก.พ. 2551 เวลา 15:15 น.
Great stuff, you hleped me out so much!
Janet
24 เม.ย. 2556 เวลา 20:11 น.
That's way the betsest answer so far!
Polo
25 เม.ย. 2556 เวลา 20:39 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic