+ เกิดมา ต้องตอบแทนคุณแผ่นดิน +

บทจะลุย ก็ลุยซะงั้น

 

 

สวัสดีครับ

 

 

 

 

 

 

 

 

ไปสมัครเรียนและสอบปริญญาโทมาแล้วครับ

เลือกเรียน รัฐประศาสนศาสตร์ (นโยบายสาธารณะ) ภาคพิเศษ

ม.ภูมิภาคแห่งหนึ่ง ที่มาเปิดศูนย์ที่กรุงเทพฯ

อยู่ตึกดังๆ แถวเพลินจิตร นี่เอง  เตรียมเรียน มิถุนานี้

 

 

 

 

 

ทีแรกผมก็ไม่ได้กะจะเรียนเลยล่ะครับ

ทั้งที่พ่อแม่ก็เชียร์มาหลายครั้งแล้ว

"ทำงานมา 2 ปีแล้วน๊า ประสบการณ์พอสมควรแล้ว,

 ยังเริ่มหาช่องทางเรียนต่อ ก็ดีเหมือนกันน๊า , จะต่อยอด หรือจะเปลี่ยนเส้นทาง อายุขนาดนี้กำลังเหมาะ "

 

แต่ผม ก็ยังอิดออด อยู่หลายๆครั้ง

เพราะว่ายังไม่ค่อยพร้อมหลายๆอย่าง

ทั้งที่เคยบ่นๆตัวเองให้คุณฟังว่าผมรู้สึกว่า

ผมโตป่านนี้แล้ว ยังไม่ค่อยรู้จักตัวเองเท่าไหร่เลย

ทั้งปัญหาเรื่องงาน

เรื่องของใจ ที่ยังไม่ค่อยรุกรบที่จะเรียนเท่าไหร่

 

 

 

 

 

 

 

พอเมื่อซักเดือนที่แล้ว เปิดเว็บ แล้วเจอประกาศ

ดูหลักสูตร แล้วก็สนใจขึ้นมาซะงั้นแหละครับ

เพราะอย่างที่คุณรู้ ผมเป็นคนที่สนใจเรื่องการบริหารราชการมานานแล้ว แต่ที่ผ่านมาก็สนใจแบบ เป็นงานอดิเรก ซะมากกว่า ไม่ได้ศึกษา เป็นเรื่องเป็นราวจริงจัง

คราวนี้สนใจ อยากจะเรียนเพราะอยากจะจัดลำดับความรู้ให้เป็นเรื่องเป็นราว

 

 

แต่ก็ไม่ได้มุ่งมั่นเท่าไหร่

กะว่าจะลองไปเปิดเว็บ แล้วเรียกพ่อเรียกแม่มาคุยกัน

กะจะแค่ "โยนหินถามทาง" ดูก่อน

กะว่า ถ้าเขาเบรคๆ ยั้งๆ ให้ดูที่อื่นก่อน สาขาอื่นก่อนๆ

ผมก็คงไม่สมัครละครับ

(เข้าล๊อกๆ ผัดผ่อนๆ)

 

 

 

 

 

แต่ผิดคาดครับ

 

...

...

ยุส่งเลย

ผมก็เลยลองไปสอบๆดู แค่ไปสอบกะแล้วว่าไม่ติดครับ

เพราะมีแต่ข้าราชการมากวัยวุฒิ มาสอบกันทั้งนั้น

งานนี้  ถ้าเข้าสัมภาษณ์ เทียบแคนดิเดทกัน

ผมคิดว่า ไม่ติดแน่นอน

 

 

เขาดันรับเราซะนี่

ทั้งที่เราไม่มีประสบการณ์ทางนี้เลย

แต่ก็ยังสองจิตสองใจอยู่นั่นแหละครับ

ผมก็เลยบอกความกังวลใจทั้งความคิดของตัวเอง

และจากที่คนอื่นพูดๆกันมา ให้พ่อกะแม่ฟัง

( เพราะ ยอมรับตรงๆในช่วงนั้น คนพูดกันเยอะๆก็เริ่มแกว่ง)

 

- เผื่อว่า เจ้านายจะให้เปลี่ยนงาน

- เฮ้ยจะไหวรึ ไม่ได้จบมาทางนี้

- คนเรียนคงมีแต่คนทางแนวนั้นแน่เลย

  เราจะสู้เขาได้ไหม

- จบแล้วจะไปทำอะไร เป็นนักการเมือง หรือไง

  เดินหาเสียงไหวรึ

- จะดีรึ ม.นี้ไม่ค่อยเชี่ยวทางสาขานี้เท่าไหร่น่ะ

- ธุรกิจเปิดหลักสูตรหาตังค์รึป่าว

 

 

 

 

 

 

พ่อแม่ก็เลย ยุส่งเชิงดุๆ เข้าให้อีก  :-

 

- อยากเรียนหรือป่าวละ เห็นสนใจระบบราชการอยู่แล้วไม่ใช่รึ

 ( ไม่เคยบอกเลยนะเนี้ย รู้ใจลูกได้ไง)

- ถ้าปอมัวแต่กลัวนั่น กลัวนี่ ชาติไม่ต้องทำไรกันพอดี อย่าคิดยาวให้กังวลซิ คิดทำข้างหน้าให้ดีก่อน เป็นขั้นๆไป

-  ถ้าอยากเรียนก็เรียน ยังไม่ต้องไปคิดว่า จะได้เรียนอะไร จะเรียนได้ไหม๊ จบแล้วจะได้อะไร   ถือซะว่าเราเรียนเพื่อรู้

-วิชาความรู้น่ะ มีวิชาไว้กับตัวก็ไม่เสียหายอะไร ทุกวิชามันก็ดีทั้งนั้นแหละ เดี๋ยวอย่างอื่นมันก็มาเอง

ข้าราชการเรียนเยอะๆก็ดีซิ เราจะได้เรียนรู้แลกเปลี่ยนประสบการณ์กับเขา

- เรียนที่ไหนมันก็เหมือนกันแหละ เรียนตรงนี้มันก็ไปมาสะดวกสำหรับปอด้วย เรียนแบบผู้ใหญ่น่ะ ถ้าตัวปอไม่ค้นคว้า ไม่หาความรู้ ไม่เตรียมข้อมูลไปก่อน เรียนที่ไหน มันก็ก็จอด

- หลักสูตรเปิดใหม่ก็ดีซิ เขายิ่งทุ่มเทให้เรา เพื่อจะสร้างชื่อให้ตัวเอง ลึกๆแล้ว  เขาจัดการศึกษา ก็อยากให้ชื่อเสียงออกไปดี เขาก็อยากคนมาเรียนรุ่นต่อๆไปเหมือนกัน ถ้าไม่มีใครไปเรียน เขาก็ไม่เชี่ยวชาญซักที

- เป็นธุรกิจการศึกษาก็ดีสิ ยิ่งเราค้นคว้าได้ดี ตั้งใจหาความรู้ ตัวเราเองก็ได้ความรู้  เขายิ่งชอบซิ จะได้ช่วยเขาประชาสัมพันธ์หลักสูตรด้วย

 

 

นี่คือเหตุผล จากพ่อและแม่

(เรียกว่าเป็นสรุปผลจากการอภิปรายในครอบครัว กันเลยทีเยว)

ซึ่งทำให้ผมเลิกแกว่งครับ

เพราะถ้าขนาดพ่อแม่ผม ที่ผ่านโลกมาจนอายุ 60 ปีและ 50 กันแล้ว  จบโทด้วยทุนหลวงด้วยกันทั้งคู่ เป็นคนในวงการอุดมศึกษาด้วยกันทั้งคู่ (ทหารถือชอล์ก) แต่ก็ยังเน้นให้ผมเรียนเพื่อแสวงหาความรู้เพิ่มเติมจริงๆ เป็นจุดสำคัญ โดยที่ไม่ต้องสนใจปัจจัยแวดล้อมอื่นๆ

 

 

 

 

ผมก็ว่าผมลุยเลยดีกว่า

ก็เลยลงทะเบียนเรียนไปแล้วล่ะครับ

 

 

ก็ไม่รู้หรอกนะครับว่าจะทำได้ดีซักแค่ไหน

ยิ่งเรียนภาคพิเศษด้วย ความรับผิดชอบยิ่งมากขึ้น

ไหนจะงาน ไหนจะทั้งเรียน สุขภาพอีก

เครียดมากๆ ความดันจะพุ่งไหมเนี้ย

(ผมก็ไม่ค่อยมีความรับผิดชอบชอบเท่าไร ซะด้วย )

 

พอไปเรียนเข้าจริงๆ อาจจะเจอปัญหาอุปสรรคมากมาย

หลายอย่างอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่คิด

 

 

 

 

 

แต่พอนึก อยากจะลุย ก็ลุยขึ้นมาซะงั้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

---------------------------------------- ปอ ผู้ชายแถวหลัง
บางทีการเรียนโทก็ไม่ใช่เพื่อความรู้อย่างเดียวหรอกจ้ะ แต่เพื่อหาconnectionด้วย

สู้ๆนะ
001040
2 เม.ย. 2551 เวลา 00:20 น.
เรียนเลยๆสนับสนุน เพราะดูปอก็อยาก
เรียนจะตาย เพียงแต่หาเหตุผลมาไม่
เรียนป่าวน๊า แต่ตัดสินใจเรียนแล้ว
ชะม๊า ดีแล้วจ้า ทำงานไปเรียนไป
พิสูจน์ตัวเองออก เก่งมากๆ
002873
2 เม.ย. 2551 เวลา 05:02 น.
อยากจะบอกว่า
เอ๋ชอบครอบครัวของเธอจริง ๆ
ดูทุกคนรักกันมาก
เป็นที่ปรึกษาให้กันและกันดีจัง
อิจฉานะนี่
003983
2 เม.ย. 2551 เวลา 12:33 น.
เห็นด้วยกับคุณพ่อคุณแม่ของปอสุดๆ เลย

เราลงเรียนเพื่อที่จะได้รู้ ไม่เห็นต้องกังวลอะไรเลย ถ้าเพื่อนเค้าเก่งกว่า พี่ก็เชื่อว่าปอก็ต้องลงทุนขยันหาข้อมูลมากขึ้น เพื่อที่จะได้เก่งเท่าเค้า เราก็ยิ่งมีความรู้มากยิ่งขึ้นจริงไม๊ ^^

สู้ๆ จ้า ตัดสินใจ แล้วเดินหน้าเต็มที่ อย่าให้ความกลัวมาขัดขวางอนาคตของเราได้นะ
002737
3 เม.ย. 2551 เวลา 18:55 น.
อยากเรียนโทเหมือนกัน

มีตังค์ให้ยืมไหมครับ
พี่ปอสามารถอยู่แล้ว เก่งๆและขยันอย่างพี่ปอ เรียนโทแค่นี้สบายบรื้ออยู่แล้วเนอะๆ
000593
10 เม.ย. 2551 เวลา 21:26 น.
เย้ๆ ดีใจด้วยน้า...ตั้งใจเรียนล่ะ..cheer u จ้า...
001202
21 เม.ย. 2551 เวลา 22:33 น.
God, I feel like I shuold be takin notes! Great work
RatuRenaledy
25 เม.ย. 2556 เวลา 09:08 น.
A pleasingly raitnoal answer. Good to hear from you.
Haseeb
25 เม.ย. 2556 เวลา 09:08 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic