+ เกิดมา ต้องตอบแทนคุณแผ่นดิน +

 จดหมายถึง"ตี้" วีรบุรุษอารมณ์ดี (Edit)

 

 

 

ตี้ น้องรัก

ตี้คงจำได้ดี...
เราเคยเห็นหน้ากันมาแต่เด็ก
ด้วยความที่เราเป็นเพื่อนร่วมโรงเรียนมัธยมเดียวกัน  เราเคยทักทายกันบ้างในตอนนั้น
แม้ด้วยอุบัติเหตุทางการศึกษาของพี่

จะทำให้พี่เข้าเรียนที่พิบูลวิทยาลัยอยู่รุ่นเดียวกับตี้ ตี้อยู่ห้อง 24 พี่อยู่ห้อง 8
แต่ทุกครั้งที่ทักทายกัน ตี้ยังคงเรียกพี่ว่า  พี่ เสมอ


ไม่น่าเชื่อว่า เมื่อ 3-4 ปีที่แล้ว โลกอินเตอร์เน็ต จะทำให้เราได้มาเจอกันอีกครั้ง แล้วก็เพิ่งมาสนิทกันตอนนั้น


ตี้กลายเป็นนักเรียนนายร้อยตำรวจผู้ถ่ายทอดเรื่องราวชีวิตที่เป็นไปด้วยอารมณ์ขัน
มีคนติดตามงานเขียนของตี้มากมาย ตั้งแต่ไดอารี่สีส้มอันเดิม จนมาถึงไดอารี่อีสแห่งนี้

 



เมื่อพี่ได้มาเป็น 1 ในสมาชิกไดอีส ตี้ก็แอดพี่ไว้ใน fav. ในตอนนั้นเป็นคนแรกๆ





 

 


คอมเม้นท์ที่ ตี้ ให้มา อย่างจริงใจ




 

 

 


แม้กระทั้งเมื่อเรียนจบ ตี้เลือกเส้นทางสายตำรวจนักรบ
ตี้ก็ยังถ่ายทอดชีวิตตี้ได้อย่างอารมณ์ดี มีอารมณขันเสมอๆ
ทั้งๆ ที่พี่ก็รู้ว่าภารกิจของตี้ มันเสี่ยง และเดิมพันด้วยชีวิตสูงแค่ไหน
แต่ตี้ก็เลือกที่จะทำ อย่างองอาจ มุ่งมั่น

ภายใต้ชื่อ ภารกิจตามหาปลาวาฬสีน้ำเงิน ที่ตี้เคยบอก
ภายใต้ เริ่องราวฮาๆ ที่ตี้เล่า
มันกลับปรากฎชัดถึงความมีอุดมการณ์ ความมุ่งมั่นของตี้
ในการที่จะนำสันติสุขมาสู่ดินแดน ด้ามขวานของไทย

ตี้มุ่งมั่นแค่ไหน ทุกสิ่งอย่าง ประจักษ์แก่ตา ย้ำลึกในใจพวกเรา อยู่ในไดอารี่ของตี้ http://polize.diaryis.com แล้ว

การเข้าไปอ่านและเม้นท์ไดตี้ การเข้าไปรับรู้เรื่องราว ที่เล่าอย่างอารมณดีของตี้นี่แหละ ทำให้พี่ได้มิตรภาพดีๆ เพื่อน พี่ น้องดีๆ ที่เขามาอ่านไดพี่ด้วยหลายคน ซึ่งเขาก็ลิ้งมาจากไดของตี้



ในความรู้สึกของความเป็นคนรู้จักกัน ทันทีที่ได้รู้ข่าว พี่แทบไม่เชื่อหูตัวเองว่าจะเป็น ตี้ ที่ต้องเดินทางไปไกลแสนไกลงานติดดาวตี้ ตี้ก็ชวนพี่ แต่พี่ก็ไม่สามารถไปได้

พี่เลยยังไม่มีรูปถ่ายที่ตี้ถ่ายกับพี่เลยนะ

แต่ภาพที่ตี้เดินปรี่เข้ามาไหว้ทักทายพี่ ตอนเราเจอกันโดยบังเอิญเมื่อปีก่อน ที่อนุเสาวรีย์ชัย ซึ่งเป็นครั้งสุดท้ายที่พี่ได้เจอตี้
ยังคงหมุนเวียนเป็นภาพซ้ำๆอยู่ในหัวพี่ตลอดทั้งวัน

และพี่จำภาพตี้ในสมองของพี่ตลอดไป

 

 



ข้อความที่เราคุยกันทางเอ็มหลายๆครั้ง ยังมีไว้ให้พี่ได้นึกถึงตี้เสมอ

ตี้จำได้ไหม มีอยู่ครั้งนึงที่ตี้ถามสายรถเมล์เพื่อไปแถวๆ ย่านเก่าในกรุงเทพฯ  เพื่อจะหาซื้อแบตเตอรี่วิทยุสนาม พี่ไม่ค่อยรู้เรื่องสายรถเมล์ที่ไปย่านเก่าของกรุงเทพฯ พี่ไปถามพ่อพี่ให้

 พี่ดีใจที่คำแนะนำของพี่ มันทำให้ตี้ไปถึงจุดหมายได้

 








ในความรู้สึกของการที่ตี้เป็นตำรวจ

แล้วก็เป็นตำรวจพลร่มค่ายนเรศวรด้วยแล้ว

พี่กล้าพุดได้อย่างภาคภูมิใจ แม้ต้องพูดทั้งน้ำตาว่า

พี่ภูมิใจกับตี้มาก เส้นทางที่ตี้เลือกเดิน

สิ่งที่ตี้เลือกทำ มันเป็นสิ่งที่มีคุณค่า มีเกียรติที่สุด

สำหรับลูกจักรดาว ชาวสามพราน

อย่างหาที่สุดไม่ได้แล้ว





ตี้เอ๋ย เอ็งทำได้ทุกอย่างที่เอ็งเคยพูด
ชาติไทยได้จารึกชื่อของเอ็งในฐานะวีรบุรุษผุ้กล้าแล้ว

เอ็งเป็นวีรบุรุษ เหมือนรุ่นพี่ๆของตี้หลายคนได้เป็นแล้ว
ลานองค์พระที่เตรียมทหาร ได้จารึกเสียงเปล่งชื่อเอ็ง

จากปากของน้องๆเตรียมทหาร  ในฐานะวีรบุรุษแล้ว

 

 

 



เอ็งมองลงมานะตี้ แล้วเอ็งจะเห็นว่ามีคนไทยรักเอ็งมากแค่ไหน


เอ็งอย่าลืมมองลงมานะ...น้องรัก






ปล. พี่กำลังสับสน ว่าพี่จะไปส่งตี้เป้นครั้งสุดท้ายได้ไหม เพราะพี่กลัวจะทำใจไม่ได้

 




 

 

 

ส่งข่าวล่าสุด พุธ.25 มิย.51

ตี้เอ๋ย

ช่วงนี้เห็นอะไรที่เกี่ยวข้องกับตี้ กะอดนึกถึงตี้ไม่ได้เลยว่ะ

คิดถึงนะเว้ย น้องรัก

ทีแรกพี่กะจะไปหาตี้วันนี้ด้วย แต่ผิดแผนว่ะ ขลุกขลักหลายอย่าง

กลัวขากลับ จะหากลับกรุงเทพฯ ตอนดึกๆยากด้วย

เลยกะจะไปส่งเอ็งวันเสาร์ทีเดียวเลยนะ

ไม่ว่ากันนะน้องเอ๋ย

 

แต่ยังไม่รู้จะไปยังไงเลย

ไปลงชื่อไว้ในกระทู้ชาวไดอีสที่เขาจะเหมารถไปกันแล้วล่ะ

รอการนัดหมายจากเพื่อนอยู่ด้วย

 

แต่ถ้ามีเปลี่ยนแปลงยังไง พี่ก็จะหาทางไปจนได้แหละ

จะโขยกเขยกไปส่งเอ็งให้ได้แน่ๆ

ส่งใจไปก่อนแล้วกันนะเว้ย ยังไงพี่ต้องไปให้ได้

 











 

---------------------------------------- ปอ ผู้ชายแถวหลัง
วันที่มีเหตุ .. เป็นคนที่ได้พิมพ์ข่าวด่วนของทางสถานี โดยไม่รู้เลยว่า ชื่อของวีรบุรุษผู้กล้าซึ่งสละชีพเพื่อชาตินั้นเป็นน้องตี้ ..

ยิ่งมาอ่านบทความไว้อาลัยตรงนี้ ยิ่งทำให้รุ้สึกใจหายค่ะ

004805
22 มิ.ย. 2551 เวลา 07:17 น.
อ้อนก็ภูมิใจในตัวพี่ตี้เหมือนกันค่ะ

ไปเถอะค่ะพี่
ไปส่งพี่ตี้ด้วยกัน
000793
22 มิ.ย. 2551 เวลา 08:12 น.
ค่ะ เอ้ก้อภูมิใจในตัวพี่ตี้มากๆเหมือนกัน

วันนี้เอ้จะไปรับพี่ตี้ที่ลพบุรีน่ะคะ

ไปด้วยกันมั๊ยคะพี่ ^^

พี่ตี้ต้องดีใจแน่ๆเลย ถ้ามีคนที่พี่ตี้รักได้ไป หลายๆคน
004779
22 มิ.ย. 2551 เวลา 08:14 น.
ทำใจไม่ได้จริงๆค่ะ
001040
22 มิ.ย. 2551 เวลา 14:30 น.
เศร้ามากค่ะ
อ่านข่าวไปร้องไห้ไปด้วยเลยหละ
002737
23 มิ.ย. 2551 เวลา 01:02 น.
เสียดายคนดีๆเนอะปอ

แระเด๋วเจอกันที่ลพบุรีนะ
บั๋ม
23 มิ.ย. 2551 เวลา 02:27 น.
ปอ..เศร้าว่ะ
000327
23 มิ.ย. 2551 เวลา 08:25 น.
ปอไปอย่างไง วันไหน เมื่อไร
แพมมีสอบโทเฟลอ่ะ แต่อยากไปด้วย ถึงจะไม่รู้จักน้องเป็นการส่วนตัวแต่รู้สึกใจหายและเศร้าอ่ะแก
เพราะชั้นต้องทำCSR ที่เกี่ยวกับทหารที่ไปรบภาคใต้มาด้วยมั้งแก ชั้นเลยพีคเรื่องน้องตี้มากๆอ่ะ
000327
23 มิ.ย. 2551 เวลา 20:48 น.
ปอเอ้ย เพิ่งมาอ่านคอมเม้นท์ปอนะ

ชั้นไปไม่ได้จริงๆทั้งเรื่องงานและเรื่องสอบ ไม่ได้อยากอ้างอะไรทั้งนั้นเพราะเกรงว่าจะดูเหมือนข้ออ้างเพื่อเอาหน้าไปเสียมากกว่า

เราคงจะไปทำบุญให้น้องเค้าในอาทิตย์นี้หลังจากเคลียร์งานได้เสร็จ คงเป็นอีกหนทางหนึ่งที่เราสามารถทำได้ แม้จะไม่ได้ไปงานก้อตาม

หากมีโอกาส ฝากเขียนในคำนิยามในสมุดด้วยว่า "หลับให้สบายนะคะ จาก akiba"

นอกจากนี้ ขอให้ปอเดินทางปลอดภัยและราบรื่นด้วยนะ
000327
25 มิ.ย. 2551 เวลา 22:56 น.
พี่ปอ ได้รถที่จะไปงานตี้ยังอ่ะค่ะ

จอยเห็นคนไปกันเองเยอะ เลยล่มไป
แล้วติดรถคนพี่บอลไปกะปอมอ่ะค่ะ แต่รถเก๋ง ก้อ ห้าคนแล้ว

เอาไงดีอ่ะค่ะ พี่ปอได้ไม่ได้ยังไงบอกหนูด้วยได้ป่ะค่ะ จะได้สบายใจหายห่วง
แล้วก้อจอยจะประสานกะพี่ ๆ น้อง ๆ ดูว่ามีใครไปกันอีกบ้างเหลือที่บ้างมั้ยนะค่ะ
000654
26 มิ.ย. 2551 เวลา 12:24 น.
ผักเยอะมากจ้า ผักสดๆทั้งนั้นเลย แนทว่าหมูย่างใบชะพลูร้านเค้ามันไปหน่อยแต่หอมมาก(เอ๊ก มีหมู แล้วจะลดได้มั้ยเนี่ย555)
001040
27 มิ.ย. 2551 เวลา 10:57 น.
ช่ายแล้ว ร้านอาหารเวียดนาม มันมีปากหม้อเวียดนามก็อร่อยนะ กุ้งพันอ้อยเค้าก็ใหญ่ดี
มันอยู่ระหว่างช่วง ซ4 กับซ.6จ้ะ
001040
27 มิ.ย. 2551 เวลา 13:15 น.
ค่ะพี่ปอ พี่ปุ๋มทำงานที่เดียวกะหนุ
ความจิง หนู 26 แล้วนะเนี๊ยะ
ไม่รู้ต้องเรียกพี่ปอว่าพี่ปออยู่ป่าว
หุหุ แต่ติดปากไปแล้วงะ
000654
27 มิ.ย. 2551 เวลา 13:50 น.
ปอ ยังติดต่อ พี่กิไม่ได้เลยอ่ะ เฮ้อ ว่าจะให้แฟนขับรถไปให้ แต่เค้าทำงานอ่ะ เซ็งเลยวะ นั่งรถตู้ไปแล้ว ไปเช่ารถกันมั้ยเรา
pum
27 มิ.ย. 2551 เวลา 14:50 น.
ไว้อาลัยด้วยคนค่ะ เพิ่งได้ตามข่าว
เสียใจจริงๆ

เป็นกำลังใจให้นะคะ
002873
29 มิ.ย. 2551 เวลา 00:34 น.
ผมไม่รู้ว่าน้องเขาเป็นใคร ในตอนแรก

แต่เขาำทำให้ผมคิดได้ว่า

ชีวิตนี้จะอยู่เพื่อใคร ตัวเอง หรือ แผ่นดิน

น้องเขาไม่ตายเปล่าคับ ผมเชื่อว่าจะมีคนมากมาย เดินตามเขาไป และยกย่องเขาในฐานะผุปกป้องประเทศครับ
Tose Lis5
29 มิ.ย. 2551 เวลา 19:19 น.
จอยจะลองถาม พี่บอลกะป้าเลกให้นะค่ะ
000654
29 มิ.ย. 2551 เวลา 22:39 น.
น้องปอเขียนบทความได้สวยงามมากค่ะ
พี่จ๋า
15 ส.ค. 2551 เวลา 16:42 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic