+ เกิดมา ต้องตอบแทนคุณแผ่นดิน +

นานอัพ
















มีน้องคนนึงถามในเอ็มฯ ว่า ช่วงหลังๆทำไมผมถึงไม่ค่อยอัพได อัพห่างๆ

ผมก็ตอบไปในรูปแบบคุยเอ็ม แบบสั้นๆกระทัดรัดได้ใจความ แบบดาราตอบจดหมายแฟนคลับอะไรงี้อะครับ อิอิ
(ไอ้ปอมันก็ช่างกล้าเปรียบเนอะ กระโถนไหมครับชาวได)

แต่ถ้าสำหรับมาบอกมิตรสหายในไดฯ ก็ต้องบอกว่า 
คือถ้าจะเอาแบบ ซึมๆซึ้งๆ ก็ต้องบอกว่า เห็นหน้าไดตัวเองแล้วแหยงๆ ใจมันหวิวๆ นึกถึงอดีตครั้งหนึ่ง ยังไงก็ไม่รู้ครับ ความทรงจำ
ความรู้สึกมันหวลครับ มันหวล
แต่ผมไม่บอกหร๊อกว่าหวลถึงอะไร ปล่อยให้งง แฮ่ๆ


( มีแว่วๆมาว่า ผมแหยงๆ หน้าบวมๆของตัวผมเองบนปกไดใช่ไหม๊?
 สงสัยจะใช่ครับ อะจึ๊ย คนอาร๊ายย ตัวเองยังกลัว นี่มีบางวันผมส่องกระจกแล้วตกใจก็มีนะครับ )



แต่ถ้าจะให้ตอบแบบสบายๆ ก็ต้องบอกว่า เรื่องมันเย๊อะๆๆๆๆๆๆ
จนมาไม่รู้จะเล่าอะไรก่อนดีจะเล่ายังไง ให้คนอ่านอ่านแล้วไม่ตาลายดี อู้ยย สารพัดสารเพละครับช่วงนี้





รักษาสุขภาพกันด้วยนะครับ กินร้อน ช้อนกลาง ล้างมือ
ป้องกันหวัด และโรคติดต่อทางระบบทางเดินหายใจนะครับ



ปล.๑(=ปอหล่อ) : วันนี้กินข้าวเย็นตอนห้าทุ่ม บ้าไปไหม๊ไอ้ปอ ไม่ได้ควานเสบียงในตู้เย็นมากินด้วยนะ เสบียงหมด เดินไปตลาดโต้ร่ง แถวๆคอนโดโน่น ดีนะ ไม่ถูกฉุด


ปล.๒ : มีความจำเป็นต้องย้ายแหวนนามสกุลที่แม่ทำให้ จากนิ้วนางข้างขวา มาไว้ที่นิ้วนางข้างซ้าย!!! ไม่ๆครับไม่ ไม่ได้หมั้นกะใคร แต่เมื่อวานลงไปว่ายน้ำที่สระข้างล่างคอนโด แหวนหลุดจากนิ้วลงก้นสระอีกแล้ว (ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย แต่เปลียนสระ)
เลยต้องเปลียนมาข้างซ้ายที่พอดีนิ้วมากกว่า
(และเป็นนิมิตรหมายที่ดีว่าไอ้ปอ ผอมลง!)



ปล.๓ :
ดึกแล้ว ตีเท่าไหร่แล้วเนี้ย (รู้สึกจะใกล้ฟ้าสางแล้วนะ) ยังไม่หลับไม่นอนนะไอ้ปอนะ เป็นไรมากอะป่าวว่ะเรานี่


ทิ้งท้าย : ไอ้ ปล. ทั้งหลายนี่ มันละเอียดซะจนเอาไปเป็นเนื้อหาหลักดีกว่าไหม๊ ยาวเหลือเกิน




ทิ้งท้ายอีกที : ถ้าไม่บอกจะรู้กันไหม๊น๊า ว่าที่หายไปเนี้ย ป่วยครับ ไปนอนโรงบาลมา ๒-๓ วัน เมื่อสัปดาห์ก่อนโ่น่น  เพิ่งออกจากโรงบาลมาได้ซักสัปดาห์เนี้ยล่ะครับ
(หวัดสายพันธ์เก่าครับ แถมพกด้วยคออักเสบ ไม่ใช่หวัดสายพันธ์ใหม่  แต่ที่ต้องอยู่โรงบาลเพราะหมอเฝ้าระวังหวัดสายพันธ์ใหม่นี่แหละ  ดีนะผลตรวจออกมา มันเป็นเพียงแค่ สายพันธ์เก่าท่าทางจะดึกดำบรรพ์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ด้วย อือฮือ เวอร์อีกแหล่ะไอ้ปอ)











ไดหน้านี้เหมือนผมบ่นกะตัวเองให้คุณฟังเลยเน้อ ว่าไหม๊ แฮ่ๆ



เอาน่า ผมบ่นแต่ คุณยิ้มพร้อมกะหมั่นใส้ ผมก็ดีใจแหละล่ะ


รักษามิตรภาพเสมอชีวิตนะครับ


ด้วยความปรารถนาดีจนแทบอยากจะกอด จาก สุภาพบุรุษนายปอ




---------------------------------------- ปอ ผู้ชายแถวหลัง
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic